بانکداری ارز خارجی توضیح داد

ارز خارجی ممکن است به عنوان بخشی از عملیات تجاری شرکت شما یا برای گمانه زنی های معامله گران ، برای مصارف شخصی رد و بدل شود. تفاوت قیمت بین دو ارز ، نرخ ارز نامیده می شود. مبادلات خارجی مانند بازار سهام متمرکز نیست. بانکهای اصلی مبادلات الکترونیکی بین بانکی را اداره می کنند. بانک های کوچکتر و سرمایه گذاران انفرادی ارزهای خود را از یکی از این مبادلات موضعی خریداری و می فروشند.

انواع معاملات

1. معاملات نرخ نقطه ساده ترین و متداول ترین معامله ارز است. این ارز بر اساس نرخ ارز فعلی در زمان معامله خریداری یا فروخته می شود. معامله با نرخ رو به جلو یک قرارداد خصوصی بین شرکت شما و یک فروشنده ارز است. شما در مورد تاریخ مشخص آینده برای معامله و نرخ قفل شده برای ارز موافقت می کنید. از آنجا که نرخ می تواند در هر جهت قبل از تاریخ معامله تغییر کند ، با استفاده از قرارداد نرخ رو به جلو ، خطر ضرر را برای هر دو طرف گسترش می دهد. اگر شرکت شما فقط نیاز به استفاده موقت از ارز کشور دیگر دارد ، می توانید مبادله ارزی را اجرا کنید. در پایان دوره مبادله ، ارز خارجی را برمی گردانید و در عوض پول خانه خود را دریافت می کنید.

سود در گسترش

1. اگر شرکت شما ارزهای خارجی را معامله می کند ، گسترش بین نرخ دو ارز مختلف کلید سودآوری است. معاملات موفق نیاز به تماشای بازارها از نزدیک به زمان مناسب معامله دارد. ادامه وقایع فعلی در سراسر جهان همچنین به شما کمک می کند تا نوسانات سایر ارزها را پیش بینی کنید. تجارت ارز به طور معمول در حاشیه انجام می شود ، بنابراین سپرده شما در مقایسه با اندازه موقعیت شما و سود یا ضرر بالقوه کم است. شما فقط موظف هستید ضرر و زیان را بپوشانید زیرا سرمایه گذاری ارز هنگام مبادله آن به ارز اصلی خود از بین می رود.

گزینه های ارزی

1. گزینه های ارزی مشابه گزینه های سهام است ، اما خریدار قادر به انتخاب تاریخ انقضا و قیمت اعتصاب است. شما باید در ازای داشتن امکان خرید یا فروش ارز با قیمت اعتصاب مشخص ، حق بیمه را به نمایندگی های ارزی بپردازید. شما موظف نیستید گزینه خود را اعمال کنید ، اما اگر اجازه دهید منقضی شوید ، قیمت خرید را از دست خواهید داد.

تأثیر دولت

1. دولت ها و بانک های مرکزی ممکن است بازار ارز خارجی را برای اجرای سیاست ملی پولی خود دستکاری کنند. اگر کشوری نیاز به افزایش صادرات خود داشته باشد ، می تواند برای تضعیف آن ، ارز خانگی خود را با مبادله بفروشد. فروش زیادی از یک ارز خاص قیمت خود را نسبت به ارزهای سایر کشورها کاهش می دهد. هنگامی که یک دولت نیاز به تقویت ارز دارد ، می تواند ارز خود را از بازار مبادله بازگرداند تا عرضه موجود را کاهش دهد. یک کشور در برابر سایر کشورهایی که مقادیر زیادی از ارز خود را در بازارهای مبادله می فروشند ، آسیب پذیر است. به عنوان مثال ، چین که تمام سرمایه گذاری های دلار آمریکا را به فروش می رساند ، ارزش دلار را در رابطه با سایر ارزها رقیق می کند.

• کمیسیون اوراق بهادار و بورس: فارکس - معاملات ارزی خارجی
• babypips: ساختار بازار فارکس

دنیس سالیوان پس از یک کار طولانی در تجارت ، بیش از پنج سال در حال نوشتن حرفه ای است. او در Yahoo! صداها و سایر نشریات. حوزه های تخصصی وی شامل تجارت ، قانون ، بازی ، نوسازی خانه ، باغبانی ، ورزش و ورزش است.