تدوین الگویی از خطرات اتحادهای استراتژیک بین المللی در صنعت لوازم خانگی در ایران

امروزه ، بسیاری از شرکت های ایرانی و خارجی همکاری با یکدیگر را در نظر می گیرند. شرکت های ایرانی برای ایجاد ظرفیت مورد نیاز برای دستیابی به اهداف تجاری خود تلاش می کنند با شرکت های خارجی همکاری کنند و شرکت های خارجی نیز با همکاری با شرکای محلی تمایل به دستیابی به بازارهای جدید دارند. با این حال ، با وجود تأکید دولت و تلاش شرکت های ایرانی برای جذب شرکای خارجی ، این اتفاق به سختی در صنعت لوازم خانگی ایران رخ داده است و این نشان دهنده خطرات برای سرمایه گذاران داخلی و خارجی است. بنابراین ، مطالعه حاضر با هدف بررسی ، شناسایی و الگوبرداری از خطرات شرکت های ایرانی در اتحاد استراتژیک با شرکت های خارجی در صنعت لوازم خانگی ایران انجام شده است. روش شناسی این تحقیق در پارادایم عمل گرایی ، با استفاده از روش مخلوط متوالی اکتشافی انجام می شود. در مرحله کیفی ، خطرات اتحاد استراتژیک از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته با استفاده از رویکرد کیفی تحلیل محتوای کشف می شود. سپس در مرحله کمی ، داده های مورد نیاز توسط پرسشنامه ای از متخصصان صنعت و متخصصان مالی جمع آوری و با مدل سازی ساختاری تفسیری (ISM) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جمعیت آماری شامل کارشناسان ، اساتید دانشگاه و همچنین هیئت مدیره ، مدیران ارشد و متخصصان شرکتهای فعال در صنعت لوازم خانگی ایران و شریک خارجی آنها است. یافته های 187 عبارات از تعداد 18 مصاحبه با 20 متخصص استخراج شد. این عبارات سپس با استفاده از تجزیه و تحلیل محتوا به 69 شاخص طبقه بندی شدند. مدل نهایی شامل 22 عنصر به عنوان خطرات درک شده اتحاد استراتژیک بین المللی در سه مرحله از شکل گیری ، بهره برداری و خاتمه اتحاد است.

نتیجه گیری نتایج نشان می دهد که در مرحله آغازین (شکل گیری) اتحاد استراتژیک ، عوامل "انتخاب شریک" ، "رفتار فرصت طلب" ، "وابستگی منفی به شریک زندگی" و "ضعف در قراردادهای بین المللی" در بالاترین سطح استو کمترین تأثیر را دارند. علاوه بر این ، "خطرات سیاسی" و "خطرات قانونی" در سطح دوم و سوم است که تأثیر بیشتری بر سایر عوامل دارد. در مرحله عملیاتی اتحاد ، عواملی مانند "ارزش پایین برند ساخته شده در ایران" ، "تفاوت های داخلی در مدیریت" ، "عدم رعایت" ، "رفتار فرصت طلب" ، "قیمت بالا" ، "مواد اولیه ضعیف"زیرساخت های عرضه "و" خطرات تقاضا "با کمترین تأثیر در بالاترین سطح قرار دارند و عواملی مانند" خطرات سیاسی "،" خطرات قانونی "و" خطرات اقتصادی "با بالاترین تأثیر بر سایر عوامل در پایین ترین سطح قرار دارند. در مرحله خاتمه اتحاد ، عوامل "مشکلات دادرسی بین المللی" و "ارزیابی و تعیین سهم شرکا" در بالاترین سطح با کمترین تأثیر قرار دارند و فاکتور "خطرات قانونی" در پایین ترین سطح با بیشترین میزان استتأثیر بر سایر عوامل. مجموعه خطرات درگیر در هر مرحله از اتحاد استراتژیک تأثیرات متقابل بر یکدیگر دارد.

کلید واژه ها

20. 1001. 1. 20085907. 1398. 11. 3. 6. 5

موضوعات اصلی

منابع

منابع

Adnan ، H. (2009). ارزیابی مدیریت ریسک در پروژه های سرمایه گذاری مشترک (JV) در مالزی. علوم اجتماعی آسیا ، 4 (6) ، 99-106.

Agarwal ، R. ، Croson ، R. ، & Mahoney ، J. T. (2010). نقش مشوق ها و ارتباطات در اتحادهای استراتژیک: یک تحقیق تجربی. مجله مدیریت استراتژیک ، 31 ، 413-437.

Ahiaga-Dagbui ، D. D. ، Fugar ، F. D. ، McCarter ، J. W. ، & Adinyira ، E. (2011). خطرات احتمالی برای سرمایه گذاری های مشترک بین المللی در اقتصادهای در حال توسعه: تجربه صنعت ساخت و ساز غنا. کنفرانس: مجموعه مقالات کنفرانس CIBW 107 در مورد نوآوری و ساخت پایدار در کشورهای در حال توسعه ، در هانوی ویتنام.

Anderson ، S. W. ، Christ ، M. H. ، Dekker ، H. C. ، & Sedatole ، K. L. (2015). آیا چارچوب های کنترل مدیریت موجود متناسب با تنظیم اتحاد هستند؟تجزیه و تحلیل توصیفی. مدیریت بازاریابی صنعتی ، 46 ، 36-53.

بهرامی ، م. ، سید هاشمی تولون ، م. (2013). درک خطر صاحبان وسایل نقلیه از روش پرداخت الکترونیکی گاز. مدیریت تجارت ایران ، 4 (14) ، 21-40.( به فارسی )

Brockhoff ، K. (1992). همکاری تحقیق و توسعه بین بنگاهها- چشم انداز هزینه معامله درک شده. علوم مدیریت ، 38 (4) ، 514-524.

Daneeefard ، H. (2010). مجموعه های ساخت و ساز تئوری. تهران: سامت.( به فارسی )

Daneeefard ، H. ، Alvani ، M. ، & Azar ، A. (2004). متدولوژی تحقیقات کمی در مدیریت: یک رویکرد جامع ، تهران: Saffar.( به فارسی )

Das ، T. ، & Teng ، B. S.(1999). مدیریت خطرات در اتحادهای استراتژیک. آکادمی مدیر اجرایی ، 13 (4) ، 50-62.

Das ، T. K. ، & Teng ، B. S. (2001). یک مدل درک خطر از ساختار اتحاد. مجله مدیریت بین المللی ، 7 ، 1-29.

Delerue ، H. L. n.(2005). درک ریسک رابطه و مدیریت اتحاد در SME های بیوتکنولوژی فرانسه. بررسی تجارت اروپا ، 17 (6) ، 532 - 546.

Ebrahimi ، M. ، Rahmanseresht ، H. (2014). اتحاد استراتژیک (همکاری در محیط رقابتی). تهران: Allameh Tabatabai.( به فارسی )

Fréchet ، M. (2002). Gérer la Dynamique Relationlele des Pastenariats d’Invivation: Une Vision Par Les Professioels. CRG Toulouse.

Ghaedi ، M. R. ، Golshani ، A. R.(2016). روش تجزیه و تحلیل محتوا: از کمیت-جهت گیری گرفته تا جهت گیری کیفیت. مجله مدلهای و روشهای روانشناختی ، 30 ، 57-82.( به فارسی )

Gulati ، R. ، Wohlgezogen ، F. ، & Zhelyazkov ، P. (2012). دو جنبه همکاری: همکاری و هماهنگی در اتحادهای استراتژیک. آکادمی مدیریت سالنامه ، 6 ، 531-583.

Hagedoo ، J. ، & Sadowski ، B. (1999). انتقال از اتحادهای فناوری استراتژیک به ادغام و ادغام: یک مطالعه اکتشافی. مجله مطالعات مدیریت ، 36 (1) ، 87-107.

Haghighi ، M. ، Jalali ، S. (2018). شکل گیری اتحاد استراتژیک از دیدگاه تئوری نهادی. مدیریت تجارت ایران ، 9 (4) ، 717-738.( به فارسی )

Hamidizadeh ، M. ، Zareh Ahmadabadi ، H. ، Sangbor ، M. (2014). تجزیه و تحلیل عامل موفقیت بحرانی اتحادهای استراتژیک (مطالعه موردی: کاشی و خوشه صنعتی سرامیکی یزد). مدیریت تجارت ایران ، 6 (3) ، 517-534.( به فارسی )

Hui-Hui ، X. ، & Qing ، L. (2011). مطالعه در مورد کنترل ریسک اتحاد استراتژیک لجستیک در شرکت های حمل و نقل. مقاله ارائه شده در کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم خدمات (MASS) ، ووهان.

Hrebiniak ، L. G. (2013). ایجاد استراتژی کار: پیشرو در اجرای و تغییر مؤثر. FT Press.

Kale ، P. ، & Singh ، H. (2009). مدیریت اتحادهای استراتژیک: اکنون چه می دانیم و از کجا می رویم. آکادمی دیدگاه های مدیریت ، 23 (3) ، 45-62.

Kale ، P. ، Singh ، H. ، & Perlmutter ، H. (2000). یادگیری و حمایت از دارایی های اختصاصی در اتحادهای استراتژیک: ایجاد سرمایه رابطه. مجله مدیریت استراتژیک ، 21 (3) ، 217-237.

Lashkarbolouki ، M. ، Khodadad Hoseini ، S. H. ، Hoseini ، S. M. ، Hamidizadeh ، M. (2012). طراحی مدل فرآیند تجویز استراتژی قوی با استفاده از روش میکس. فکر مدیریت استراتژیک ، 6 (2) ، 121-151.( به فارسی )

Libby ، R. ، & Fishbu ، P. C. (1977). مدل های رفتاری ریسک گرفتن در تصمیمات تجاری: بررسی و ارزیابی. مجله تحقیقات حسابداری ، 272-292.

Mahoney ، D. ، Trigg ، M. ، Griffin ، R. ، & Pustay ، M. (2001). تجارت بین المللی: چشم انداز مدیریتی: آموزش پیرسون استرالیا.

مارس ، J. G. ، & Shapira ، Z. (1987). دیدگاه های مدیریتی در مورد ریسک و ریسک پذیری. علوم مدیریت ، 33 (11) ، 1404-1418.

میر گفوری ، S. H. ، شابانی ، ا. ، محمد ، خ. ، منصوری محمد آبادی ، س. (2016). شناسایی و رتبه بندی عوامل مؤثر که بهینه سازی ویژگی های خدمات آموزشی با استفاده از رویکردهای ترکیبی از ویکور فازی و مدل سازی ساختاری تفسیری (ISM) است. مجله آموزش و ارزیابی ، 9 (34) ، 13-33.( به فارسی )

Nooteboom ، B. ، Berger ، H. ، & Noorderhaven ، N. G. (1997). تأثیر اعتماد و حاکمیت بر خطر رابطه. مجله آکادمی مدیریت ، 40 (2) ، 308-338.

Ozorhon ، B. ، Arditi ، D. ، Dikmen ، I. ، & Birgonul ، M. T. (2007). تأثیر شرایط کشور میزبان و پروژه در سرمایه گذاری های مشترک بین المللی. مجله بین المللی مدیریت پروژه ، 25 (8) ، 799-806.

Rai ، D. R. ، & Saidi ، A. (2008). اصول مهندسی مالی و مدیریت ریسک. تهران: سامت.( به فارسی )

Rodríguez ، E. (2008). سرمایه گذاری های تعاونی در اقتصادهای نوظهور. مجله تحقیقات تجاری ، 61 ، 640-647.

Sarmad ، Z. ، Bazargan ، A. ، Hejazi ، E. (2012). روشهای تحقیق در علوم رفتاری. تهران: آقا.( به فارسی )

Todeva ، E. ، & Knoke ، D. (2005). اتحادهای استراتژیک و مدل های همکاری. تصمیم مدیریت ، 43 ، 123-148.

Vares ، S. ، Hasangholipour ، T. ، Habibi ، M. (2013). بررسی عوامل مؤثر در عملکرد سرمایه گذاری های مشترک (JV). مدیریت تجارت ایران ، 5 (4) ، 141-160.( به فارسی )

Wang ، T. (2013). ارزیابی پویا از اتحاد فناوری شرکت از طریق F-Integral خطرات می کند. مقاله ارائه شده در ششمین کنفرانس بین المللی مدیریت اطلاعات ، مدیریت نوآوری و مهندسی صنایع.

ویلیامسون ، ا. ای. (1975). بازارها و سلسله مراتب. نیویورک ، 26-30.

ویلیامسون ، ا. ای. (1991). سازمان اقتصادی مقایسه ای: تجزیه و تحلیل گزینه های ساختاری گسسته. فصلنامه علوم اداری ، 269-296.

Young-Ybarra ، C. ، & Wiersema ، M. (1999). انعطاف پذیری استراتژیک در اتحادهای فناوری اطلاعات: تأثیر اقتصاد هزینه معاملات و نظریه تبادل اجتماعی. علوم سازمان ، 10 (4) ، 439-459.

Zaheer ، A. ، Mcevily ، B. ، & Perrone ، V. (1998). آیا اعتماد اهمیت دارد؟بررسی تأثیر اعتماد بین سازمانی و بین فردی بر عملکرد. علوم سازمان ، 9 (2) ، 141-159.< Pan> ویلیامسون ، ا. E. (1991). سازمان اقتصادی مقایسه ای: تجزیه و تحلیل گزینه های ساختاری گسسته. فصلنامه علوم اداری ، 269-296.