ارزش ها و اصول اخلاقی معلم

هسته اصلی آموزش از چهار ارزش اساسی تشکیل شده است: کرامت، صداقت، انصاف و مسئولیت و آزادی.

همه آموزش ها بر اساس اخلاق است - چه رابطه معلم و دانش آموز، چه کثرت گرایی یا رابطه معلم با کارشان.

کرامت یعنی احترام به انسانیت. معلمان باید به هر فرد بدون توجه به جنسیت، گرایش جنسی، تنوع جنسیتی، ظاهر، سن، مذهب، جایگاه اجتماعی، منشاء، عقاید، توانایی ها و دستاوردها احترام بگذارند.

صداقت یکی از ارزش های اصلی در وظیفه اساسی معلمان است که شامل هدایت فراگیران در جهت یابی در زندگی و محیط آنها می شود. صداقت با خود و دیگران و احترام متقابل در تمامی ارتباطات جنبه اساسی کار معلمان است.

انصاف هم هنگام مواجهه با یادگیرندگان و گروه ها و هم در جامعه کاری مهم است. انصاف به ویژه شامل ترویج برابری و عدم تبعیض و پرهیز از طرفداری است.

معلمان مستحق ارزش های خود هستند، اما در کارشان، مسئولیت معلمان به وظیفه اصلی و استانداردهای آن مانند قانون گذاری و برنامه درسی مرتبط است.

اصول اخلاقی معلم

هدف از اصول اخلاقی معلمان جلب توجه به اخلاقیات مربوط به تدریس است.

اخلاق حرفه ای خوب از مهمترین منابع معلم است.

معلمان به استانداردها و اصول اخلاقی کار خود متعهد هستند. معلمان وظایف خود را مسئولانه مدیریت می کنند. معلمان کار و تخصص خود را توسعه می دهند و اقدامات خود را ارزیابی می کنند.

معلمان به گونه ای تدریس می کنند که نشان دهنده شخصیت آنها باشد، بنابراین رشد و مراقبت از فردیت آنها حق و وظیفه آنهاست.

معلمان حق دارند در کارشان با آنها منصفانه رفتار شود.

معلمان یادگیرندگان را به عنوان انسان های منحصر به فرد می پذیرند و با آنها رفتار می کنند. معلمان به حقوق یادگیرندگان احترام می گذارند و نسبت به آنها واکنش انسانی و منصفانه نشان می دهند.

معلمان سعی می کنند نقطه شروع، افکار و نظرات فراگیران را درک کنند. معلمان با توجه به مسائل مربوط به شخصیت و حریم خصوصی یادگیرنده رسیدگی می کنند. معلمان توجه ویژه ای به یادگیرندگانی دارند که نیاز به مراقبت و محافظت دارند و تحت هیچ شرایطی قلدری یا آزار دیگران را تحمل نمی کنند.

کار معلمان همچنین شامل آموزش فراگیران برای همکاری و تبدیل شدن به اعضای خوب جامعه است. ایجاد اعتماد به نفس و روابط خوب بخشی از کار معلمان است.

معلمان برای کار خود ارزش قائل هستند و به همکاران خود احترام می گذارند. معلمان سعی می کنند منابع خود را جمع کنند و بین استقلال خود و جامعه کار تعادل پیدا کنند.

پذیرش فردیت همکاران ، درک آنها و کمک و حمایت از یکدیگر ، اصول اصلی جامعه کار است.

تدریس یکی از مهمترین مشاغل جامعه است. توانایی معلمان برای مؤثر بودن در کار و مراقبت از پیشرفت حرفه ای آنها نه تنها به تعهد آنها بلکه به منابع اختصاص داده شده به آموزش و آموزش وابسته است. معلمان فرصت های ارائه شده توسط آموزش و رشد را ارتقا می بخشند.

معلمان ، مهمتر از همه ، حقوق و علایق یادگیرندگان را نشان می دهند - حتی در صورت لزوم ، حتی از نظر انتقادی. در کار خود ، آنها همچنین به زبان آموزان می آموزند که مسئول یک جامعه دموکراتیک شوند.

معلمان با والدین ، سرپرستان و سایر احزاب مسئول آموزش ، آموزش و رفاه همکاری می کنند. این موارد شامل گروه های متخصص مراقبت های اجتماعی و بهداشتی ، مقامات و بسیاری از احزاب دیگر همکاری است.

این همکاری از یادگیری و توسعه زبان آموزان پشتیبانی می کند.

معلمان باید اطمینان حاصل کنند که همه زبان آموزان از حقوق و تعهدات یکسان اعضای جامعه برخوردار هستند.

آنها اطمینان می دهند که زبان آموزان و فرهنگ و دیدگاه های والدین آنها به همان اندازه مورد احترام قرار می گیرند و هیچ کس بر اساس آنها تبعیض قائل نمی شود.