نقش حاکمیت شرکت در کارآیی سرمایه گذاری و ریسک افشای اطلاعات مالی در شرکتهای ذکر شده در بورس اوراق بهادار تهران

هدف اصلی این مطالعه بررسی نقش مدیریت شرکت در کارآیی سرمایه گذاری و ریسک افشای اطلاعات مالی در شرکت های ذکر شده در بورس اوراق بهادار تهران است. از یک مدل رگرسیون خطی چند متغیره بر اساس مدل داده پانل برای آزمایش فرضیه های تحقیق استفاده شد. نتایج بررسی 140 شرکت ذکر شده در بورس اوراق بهادار تهران از سال 2015 تا 2021 نشان می دهد که با افزایش کیفیت مدیریت شرکت ها ، بهره وری سرمایه گذاری افزایش یافته است. علاوه بر این ، یافته های تحقیقاتی نشان می دهد که بهبود کیفیت مدیریت شرکت ها خطر افشای اطلاعات مالی را کاهش می دهد. از چرخه زندگی و اندازه شرکت برای ارزیابی استحکام نتایج به دست آمده در این مطالعه استفاده شد. مشاهده شد که بهبود حاکمیت شرکت ها در شرکت ها در مراحل رشد و بلوغ باعث افزایش کارایی سرمایه گذاری و کاهش خطر افشای اطلاعات مالی می شود. در مقابل ، در شرکت هایی که در مرحله کاهش هستند ، باعث کاهش کارایی سرمایه گذاری می شود و خطر افشای اطلاعات مالی را افزایش می دهد. از نظر اندازه شرکت ، همچنین مشاهده شد که ، در بنگاه های کوچک ، با افزایش مدیریت شرکت ها ، بهره وری سرمایه گذاری کاهش می یابد و خطر افشای اطلاعات مالی افزایش می یابد. با این حال ، کارایی سرمایه گذاری و افشای اطلاعات مالی با بهبود مدیریت شرکت های شرکت های بزرگ ، ریسک را کاهش می دهد.

1. معرفی

مدیریت شرکت اخیراً توجه زیادی را برای محافظت از حقوق سرمایه گذاران به خود جلب کرده است. این کشور به یکی از مکانیسم های اساسی برای مدیریت و کنترل شرکت ها در بازار سرمایه تبدیل شده است. در حال حاضر ، بسیاری از کشورها حداقل شرایط حاکمیت شرکت را دارند. اگرچه شاخص های حاکمیت شرکت در بین کشورها متفاوت است ، اما کشورهای مختلف برای رعایت این الزامات به شرکتهای ذکر شده در بورس نیاز دارند. حاکمیت شرکت منافع متضاد بین ذینفعان داخلی و خارجی و سهامداران را به حداقل می رساند. ساختار حاکمیت شرکت بر کیفیت افشای حسابداری و ارزیابی کیفیت اطلاعات تأثیر می گذارد و تحلیلگران را برای پیش بینی دقیق عملکرد آینده راهنمایی می کند (چنگ و همکاران 2019). هیچ تعریف اجماعی برای حاکمیت شرکت وجود ندارد ، اما هدف نهایی آن دستیابی به پاسخگویی ، شفافیت ، عدالت ، انصاف و احترام به حقوق همه ذینفعان است (Firmansyah 2019). حاکمیت شرکت مربوط به عملیات اصلی یک شرکت نیست. با این وجود ، این مربوط به رهبری شرکت ، نظارت بر فعالیت های مدیرعامل و ارزیابی قدرت پاسخگویی مدیران شرکت به ذینفعان است. یک سیستم صحیح مدیریت شرکت می تواند به شرکت ها کمک کند تا اعتماد سرمایه گذاران را به دست آورند و سرمایه گذاری را ترغیب کنند. طبق تحقیقات تجربی که انجام شده است ، اجرای این اصول در سطح شرکت باعث بهبود عملکرد مالی و افزایش ارزش شرکت می شود (هوانگ و همکاران 2020).

حاکمیت خوب شرکت می تواند یک چارچوب عملی برای متعادل کردن مالکیت و کنترل ، نظارت مؤثر ، مشوق های مناسب برای هیئت مدیره و مدیریت برای دستیابی به اهداف برای منافع و سهامداران شرکت و رفتار عادلانه سهامداران و سایر ذینفعان فراهم کند (پنگ و همکاران 2021)بشربا ایجاد یک سیستم مدیریت با کیفیت شرکت ، می توان با ایجاد انگیزه در مدیران و کارمندان خود اقدام به دستیابی به اهداف بلند مدت یک شرکت کرد (بلک و همکاران 2010). بنابراین ، هنگامی که حاکمیت شرکت مناسب باشد ، انتظار می رود رفتار مدیران با منافع سهامداران هماهنگ باشد (Med Bechir و Jouirou 2021). به طور کلی ، حاکمیت شرکت ها نقش نظارتی بر یک شرکت دارد. سازوکارهای حاکمیت شرکت می توانند با نظارت بر عملکرد و رفتار مدیران و کارمندان (Soliman 2020) و جلوگیری از رفتارهای فرصت طلب مدیر عاملان (عبد کاریم و همکاران 2018) ، منافع سهامداران (سهامداران عمدتاً اقلیت) را به حداکثر برساند.

بیشتر تحقیقات تأثیر مثبت حاکمیت شرکتها بر عملکرد را تأیید کرده است (Braune et al. 2020 ؛ Paniagua et al. 2018 ؛ Iqbal et al. 2019 ؛ Mertzanis et al. 2019 ؛ Duppati et al. 2017). با این حال ، برخی از مطالعات به چنین نتیجه گیری نرسیده اند (Rashed et al. 2018 ؛ Chen et al. 2017). تصمیمات سرمایه گذاری در شرکت ها توسط عوامل کلیدی مانند عوامل کلان اقتصادی ، انواع سیاست های اقتصادی و پولی ، بازارهای پول و سرمایه و عملیات شرکت ها تعیین می شود (ریچاردسون 2006). علاوه بر این ، دلایل مدیریتی مانند رفتار غیر منطقی مدیران و بازارهای مالی ناکارآمد در شرکت هایی که دارای سیستم مدیریت ضعیف شرکت هستند ، بر سیاست های سرمایه گذاری شرکت ها تأثیر می گذارد (Malmendier et al. 2011). می توان گفت وقتی یک شرکت به سطح بالایی از راندمان سرمایه گذاری رسیده است ، این توانایی نشان دهنده قدرت فرآیندهای نظارتی در شرکت است که مانع از سرمایه گذاری ناکارآمد جریان پول اضافی در شرکت شده است. از طریق نظارت پیشگیرانه حاکمیت شرکتها بر روی رویدادهای سرمایه گذاری پرخطر ، یک شرکت می تواند قبل از وقوع یک سرمایه گذاری ناکارآمد در سازمان را تشخیص دهد ، که می تواند از یک سرمایه گذاری ناکارآمد جلوگیری کند (او و همکاران 2019) زیرا بهره وری سرمایه گذاری به طور کلی به معنای سرمایه گذاری در پروژه هایی با یک استارزش فعلی خالص مثبت ، صرف نظر از سرمایه گذاری در پروژه هایی با ارزش فعلی خالص منفی (Verdi 2006). گومپرز و همکاران.(2010) نشان داد که ارزش این شرکت در یک سیستم مدیریت ضعیف شرکت کمتر خواهد بود. به همین دلیل است که ساختار مالکیت نقش مهمی در ارزش شرکت دارد ، زیرا هرچه تمرکز مالکیت پایین تر باشد ، مدیران بیشتر برای محافظت از منافع خود ، برخی از ارزش های شرکت را فدا می کنند و در نتیجه ، کارآیی سرمایه گذاری کاهش می یابدبشرمدیران انگیزه محکمی برای سرمایه گذاری در پروژه های منفی خالص ارزش فعلی (NPV) در شرکت هایی با جریان نقدی رایگان بالا دارند ، به ویژه هنگامی که نظارت مدیریت ضعیف است ، جایی که هزینه های آژانس بالا است و مالکیت و کنترل شرکت ها از هم جدا می شوند (استولز 1990). بنابراین ، با توجه به ابتلا به قانون قانون مدیریت شرکت در بورس اوراق بهادار تهران ، ارزیابی تأثیر مدیریت شرکتها بر کارآیی عملیاتی در بازار بورس اوراق بهادار تهران می تواند اثربخشی خود را در این بازار نشان دهد.

به طور کلی ، افشای تأمین حداقل نیاز قانونی اطلاعات است. تاکنون چندین ساختار مانند مناسب بودن ، جامع بودن ، قابلیت اطمینان ، اطلاع رسانی و به موقع بودن به عنوان پروکسی با کیفیت افشای استفاده شده است. هرچه سیستم مدیریت شرکت قوی تر باشد ، افشای اطلاعات بیشتر و شفافیت اطلاعات بیشتر می شود (براون و همکاران 2020). هنگامی که حاکمیت شرکت ضعیف باشد ، مدیران می توانند با دستکاری اطلاعات مالی برای دستیابی به اهداف شخصی و در نتیجه ، ایجاد ناکارآمدی اطلاعات در تعیین قیمت سهام در بازار سرمایه ، ریسک گزارشگری مالی را افزایش دهند. با توجه به انتظار از اجرای حاکمیت شرکت ها ، حاکمیت شرکت ها می تواند بر افشای مطلوب و شفاف تر اطلاعات تأثیر بگذارد و به مدیران اجازه ندهد که عملکرد ضعیف خود را با بهره وری عملیاتی ضعیف از طریق افشای نامطلوب اطلاعات پنهان کنند. سرمایه گذاران اطلاعات مالی شرکت را به عنوان یکی از منابع برای کاهش عدم تقارن اطلاعات می دانند. برای ارزیابی کارآیی سرمایه گذاری ، سرمایه گذاران به اطلاعات مالی شرکت ها مراجعه می کنند. هرچه اطلاعات قابل اطمینان تر و مرتبط تر باشد ، تصمیم گیری های مناسب امکان پذیر است. سیستم مدیریت شرکت می تواند با افزایش فرایندهای نظارت بر مدیریت ، از رفتارهای فرصت طلب مدیریت در افشای اطلاعات کافی و با کیفیت جلوگیری کند. شرکت هایی که حاکمیت بهتر شرکتی دارند ، افشای اطلاعات مالی با کیفیت بالا دارند و اطلاعات مالی با کیفیت بالا سرمایه گذاران و سایر ذینفعان را متقاعد می کنند (Kouki and Attia 2016). ایجاد یک مکانیسم قوی مدیریت شرکت می تواند سرمایه گذاران را ترغیب کند تا با افزایش افشای مناسب اطلاعات مالی و به دست آوردن اعتماد سرمایه گذاران ، سهام شرکت را با قیمت بالاتر خریداری کنند و در نهایت ارزش شرکت را به حداکثر برسانند. در اروپا ، با بررسی دلایل افشای اطلاعات سرمایه نامشهود ، نتیجه گرفته شد که بهبود حاکمیت شرکت ها ، که منوط به افشای داوطلبانه اطلاعات است ، باعث افزایش عملکرد مالی شرکت ها می شود (Braune et al. 2020).

ریسک بالای افشای اطلاعات مالی می تواند با عملکرد سرمایه گذاری یک شرکت همزمان باشد. با توجه به رفتارهای فرصت طلب مدیریت ، افزایش خطر افشای اطلاعات مالی می تواند نشان دهنده ناکارآمدی سرمایه گذاری های شرکت باشد. افزایش سطح افشای با کیفیت بالا مربوط به صورتهای مالی منجر به سطح بالاتری از سرمایه گذاری در یک شرکت می شود (لی و همکاران 2019). همچنین می تواند رابطه دو طرفه بین سطح افشای و کارآیی سرمایه گذاری در شرکت ها را نشان دهد (Elberry و Hussainey 2020). Roychowdhury و همکاران.(2019) ، در مطالعه خود ، نشان داده است که کیفیت گزارشگری تأثیر مستقیم و مثبتی بر کارآیی سرمایه گذاری دارد. علاوه بر این ، شفافیت اطلاعات با راندمان سرمایه گذاری برای شرکتهای دارای حاکمیت قوی ارتباط مثبت دارد. با بهبود حاکمیت شرکت ها ، کیفیت افشای اطلاعات و بهره وری سرمایه گذاری افزایش می یابد (چن و همکاران 2021). کیفیت بالای افشای اطلاعات مالی در یک شرکت ، که تحت تأثیر ساختار قوی حاکمیت شرکت در شرکت از طریق نظارت بیشتر و قوانین سختگیرانه برای کنترل اقدامات مدیران و افزایش بهره وری سرمایه گذاری ، از طریق محدود کردن سرمایه گذاری بیش از حد حاصل می شود. در پروژه های منفی NPV یا سرمایه گذاری زیر با غفلت از پروژه های مثبت NPV (Elberry and Hussainey 2021). حاکمیت خوب شرکت می تواند عدم تقارن اطلاعات ، هزینه های آژانس و هزینه های جستجوی اطلاعات را کاهش دهد و می تواند شفافیت اطلاعات را افزایش دهد زیرا مدیریت شرکت به سرمایه گذاران اجازه می دهد خطاهای سرمایه گذاری کمتری را تجربه کنند. حاکمیت شرکت صدا می تواند اطمینان حاصل کند که در حالی که مدیران یک شرکت انگیزه ای برای کسب سود خود دارند ، آنها سعی می کنند منافع سرمایه گذاران و ارزش شرکت را افزایش دهند (چنگ و همکاران 2019).

حاکمیت شرکت ها و اهمیت آن موضوعات نسبتاً جدیدی در ایران است. در سال 2004 ، حاکمیت شرکت ها ، بر اساس دستورالعمل های OECD ، با اولین تلاش بورس تهران برای رمزگذاری اولین پیش نویس آئین نامه مدیریت شرکت ، توجه عمومی را به خود جلب کرد. در سال 2008 ، اصول مدیریت شرکت OECD به فارسی ترجمه شد. در سال 2010 ، کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEO) مقررات حاکمیت شرکت ها را به اتمام رساند و به طور رسمی تصویب کرد ، اما اجرای آن در شرکت ها هنوز اجباری نبوده است. در این مدت ، چندین سمینار ، کنفرانس و فعالیتهای آگاهی در مورد مدیریت شرکت ها برگزار شد. در همین حال ، سئو سعی در بهبود حاکمیت شرکت ها از طریق مقررات جداگانه مانند افشای و شفافیت داشت.

با توجه به کیفیت پایین افشای در بازار سرمایه ایران در مقایسه با کشورهای توسعه یافته ، مطلوبیت سرمایه گذاران داخلی و خارجی برای انجام سرمایه گذاری های جدید در بازار سرمایه ایران به چالش کشیده شده است (مهابانی 2012). علاوه بر این ، بر خلاف اکثر سهامداران ، بر خلاف سایر کشورهایی که سهامداران غیر کنترل کننده گاهی اوقات تأثیر قابل توجهی دارند ، از منافع سهامداران اقلیت محافظت نمی شود. هیچ مؤسسه ایرانی براساس ویژگی هایی مانند بازده ، درآمد ، کل دارایی ها ، تعداد کارمندان و غیره شرکت نمی کند و مکانیسم های نظارت بر کنترل داخلی ایران ناکافی است. در نتیجه ، مدیران اغلب منافع شخصی و شرکتی را ترجیح می دهند (ایرانی و سافاری جرالی 2017). وجود شرایط مناسب برای مدیران سودآوری باعث ایجاد مشکلات نظریه آژانس در شرکت ها خواهد شد که در آن انتظار می رود حاکمیت شرکت ها نقش مهمی در کاهش هزینه های آژانس داشته باشد.

اگرچه ادبیات حاکمیت شرکت کاملاً توسعه یافته است و مطالعات زیادی در این زمینه انجام شده است ، اما هیچ مطالعه ای در مورد تأثیر حاکمیت شرکتها بر کارآیی سرمایه گذاری (به عنوان یکی از نقش های اساسی رهبری شرکت) و تأثیر حاکمیت شرکتها بر روی آن انجام نشده است. خطر افشای مالی (به عنوان یکی از معیارهای تعیین بازده مورد انتظار سهامداران) که می تواند نشان دهنده اثربخشی حضور حاکمیت شرکت ها در مدیریت شرکت باشد ، که می تواند یکی از نکاتی باشد که سرمایه گذاران در نظر می گیرند. بنابراین ، این مطالعه سعی می کند پاسخ دهد که آیا اجرای قانون حاکمیت شرکت در ایران بر کارآیی و خطر افشای اطلاعات مالی شرکتها تأثیر گذاشته است. شواهد تجربی به دست آمده در این زمینه می تواند بازخوردی در مورد اجرای قوانین حاکمیت شرکت برای بورس اوراق بهادار تهران و سرمایه گذاران در این بازار ارائه دهد.

2. بررسی ادبیات < Pan> اگرچه ادبیات حاکمیت شرکت کاملاً توسعه یافته است و مطالعات زیادی در این زمینه انجام شده است ، اما هیچ مطالعه ای در مورد تأثیر مدیریت شرکتها بر کارآیی سرمایه گذاری انجام نشده است (به عنوان یکی از نقش های اساسی رهبری شرکت)و تأثیر حاکمیت شرکتها بر خطر افشای مالی (به عنوان یکی از معیارهای تعیین بازده مورد انتظار سهامداران) که می تواند نشان دهنده اثربخشی حضور حاکمیت شرکت در مدیریت شرکت باشد ، که می تواند یکی از این موارد باشدنکاتی که سرمایه گذاران در نظر می گیرند. بنابراین ، این مطالعه سعی می کند پاسخ دهد که آیا اجرای قانون حاکمیت شرکت در ایران بر کارآیی و خطر افشای اطلاعات مالی شرکتها تأثیر گذاشته است. شواهد تجربی به دست آمده در این زمینه می تواند بازخوردی در مورد اجرای قوانین حاکمیت شرکت برای بورس اوراق بهادار تهران و سرمایه گذاران در این بازار ارائه دهد.

2. بررسی ادبیات اگرچه ادبیات حاکمیت شرکت به طور کامل توسعه یافته است و مطالعات بسیاری در این زمینه انجام شده است ، هیچ مطالعه ای در مورد تأثیر حاکمیت شرکتها بر بهره وری سرمایه گذاری (به عنوان یکی از نقش های اساسی رهبری شرکت) و تأثیر آن انجام نشده است. حاکمیت شرکت در مورد خطر افشای مالی (به عنوان یکی از معیارهای تعیین بازده مورد انتظار سهامداران) که می تواند نشان دهنده اثربخشی حضور حاکمیت شرکت در مدیریت شرکت باشد ، که می تواند یکی از نکاتی باشد که سرمایه گذاران در نظر دارندبشربنابراین ، این مطالعه سعی می کند پاسخ دهد که آیا اجرای قانون حاکمیت شرکت در ایران بر کارآیی و خطر افشای اطلاعات مالی شرکتها تأثیر گذاشته است. شواهد تجربی به دست آمده در این زمینه می تواند بازخوردی در مورد اجرای قوانین حاکمیت شرکت برای بورس اوراق بهادار تهران و سرمایه گذاران در این بازار ارائه دهد.

2. بررسی ادبیات

با رسوایی های مالی اخیر در سراسر جهان ، بسیاری از محققان توجه بیشتری به مطالعه اثربخشی حاکمیت شرکت ها داشته اند. اگرچه تحقیقات زیادی در اقتصادهای توسعه یافته انجام شده است ، اما مطالعات کمی در اقتصادهای نوظهور انجام شده است که مدیریت شرکت ها به تازگی در حال تحول است. انواع مختلفی از تحقیقات در زمینه مدیریت شرکت ها در کشورهای در حال توسعه انجام شده است ، که با بررسی برخی از سازوکارهای حاکمیت شرکت ها ، مانند کمیته حسابرسی ، اندازه ، تعداد جلسات و تخصص مالی ، به نتایج متعددی رسیده اند. تحقیقات انجام شده در بانکهای اسلامی نشان داد که اگرچه کمیته حسابرسی می تواند ریسک پذیری بانکها را محدود کرده و آنها را برای سرمایه گذاری های پرخطر نظارت کند ، اما چنین تاثیری در بانکهای اسلامی ندارد و تأثیر کمیته شریعت بر آن قوی تر استمحدود کردن این بانک ها. بنابراین ، افزایش پیشرفت مکانیسم های حاکمیت شرکت مانند کمیته های شریعت در بانک های اسلامی ، ریسک پذیری را در این نوع بانک ها محدود می کند (نگوین 2021). با تمرکز بر اثربخشی ساختار کمیته حسابرسی ، ثبات بانک از طریق افزایش سطح عملکرد و سرمایه گذاری افزایش می یابد (نگوین 2022). بانک های اسلامی با حاکمیت قوی شرکت (از جمله تابلوهای کوچکتر ، تابلوهای مستقل ، تخصص مالی و فراوانی جلسات کمیته شریعت) می توانند ریسک غیر سازگار شریعت را کاهش دهند (Basiruddin و Ahmed 2019). مکانیسم های حاکمیت شرکت ها ، از جمله ساختار مالکیت ، ساختار هیئت مدیره ، حقوق ذینفعان و روابط شرکت ، ضعیف تر هستند ، بیشتر ریسک اعتباری افزایش می یابد و ثبات مالی کاهش می یابد (Ballester et al. 2020). به نظر می رسد شرکت هایی با راندمان سرمایه گذاری بالاتر از سیستم نظارتی قوی تری برخوردار هستند زیرا راندمان بالا نشانگر یک سیستم نظارتی قوی است که باعث افزایش کارایی سرمایه گذاری ها می شود. علاوه بر این ، به نظر می رسد که حاکمیت قوی شرکت ها منجر به افشای اطلاعات مالی با کیفیت بالاتر و بنابراین ، خطر کمتری از افشای اطلاعات مالی می شود.

2. 1مدیریت شرکت و کارآیی سرمایه گذاری

بهره وری سرمایه گذاری به این معنی است که سازمان در پروژه هایی با ارزش خالص خالص مثبت سرمایه گذاری می کند (Verdi 2006). اصول اساسی حاکمیت شرکت ها شامل اطمینان از رعایت اخلاق و حمایت از حقوق ذینفعان ، اطمینان از رعایت کد اخلاق و سایر ارزشها است. براساس نظریه ذینفعان ، حاکمیت شرکت باید منافع همه ذینفعان سازمانی را در نظر بگیرد ، تعهدات اخلاقی را در یک سازمان افزایش دهد و با افشای خطر اطلاعاتی برای ذینفعان برای کمک به آنها در تصمیم گیری ، حفظ ثروت و حفظ ثروت ، مسئولیت فرد را نسبت به ذینفعان افزایش دهد. و اعتماد بین شرکت و ذینفعان را افزایش دهید (Habbash 2017). تصمیم گیری اخلاقی و ارزشهای اخلاقی کاملاً در موضوعاتی مانند تضاد منافع ، فرصت های شرکت در معاملات عادلانه ، به دست آوردن اعتماد ، استفاده صحیح از دارایی های یک شرکت ، عملیاتی در هر قوانین و قوانین و تشویق در برخورد با شیوه های غیر اخلاقی کاملاً منعکس شده است (لی و همدستAl. 2019). یک سیستم مدیریت شرکت می تواند به شرکت ها کمک کند تا اعتماد سرمایه گذاران را به دست آورند. هنگامی که حاکمیت شرکت مناسب باشد ، انتظار می رود رفتار مدیران مطابق با منافع سهامدار باشد. به عبارت دیگر ، حاکمیت شرکت منجر به افزایش ارزش یک شرکت می شود (بلک و همکاران 2006). تحقیقات انجام شده در چین نشان داد که مدیران شرکت هایی که کنترل داخلی ضعیف بر گزارشگری مالی دارند ، بیشتر به طور ناکارآمد سرمایه گذاری می کنند (لای و همکاران 2020).

کارآیی سرمایه گذاری در شرکت هایی که سیستم نظارت قوی تری دارند بیشتر است. طبق نظریه آژانس ، مدیران به دنبال حداکثر رساندن منافع خود در یک شرکت هستند. به نفع خودشان ، آنها ترجیح می دهند جریان نقدی آزاد را در پروژه هایی سرمایه گذاری کنند که حتی ممکن است سودآور نباشد. هنگامی که کیفیت حاکمیت شرکت ها تقویت می شود ، راندمان سرمایه گذاری بهبود می یابد. راندمان سرمایه گذاری بالا می تواند یک سیستم نظارت قوی در یک شرکت را نشان دهد. این سیستم باعث افزایش راندمان سرمایه گذاری می شود. از طریق نظارت پیشگیرانه حاکمیت شرکت در مورد رویدادهای سرمایه گذاری پرخطر ، آنها می توانند قبل از وقوع یک سرمایه گذاری ناکارآمد در سازمان را شناسایی کنند. این شناسایی می تواند از سرمایه گذاری ناکافی جلوگیری کند (او و همکاران 2019). چندین مطالعه تحقیقاتی در مورد مدیریت شرکت ها و کارآیی سرمایه گذاری نتیجه گرفت که بین مدیریت شرکت ها و عملکرد مالی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (Mertzanis et al. 2019 ؛ Med Bechir and Jouirou 2021 ؛ Li et al. 2020). برخی از این مطالعات تحقیقاتی نشان داده اند که استقلال هیئت مدیره بر رابطه بین مدیریت شرکت ها و عملکرد مالی تأثیر می گذارد (Paniagua و همکاران 2018 ؛ الحدالت ال 2020). به عبارت دیگر ، یک سیستم حاکمیت قوی شرکت ها عملکرد مالی را بهبود می بخشد (Duppati و همکاران 2017 ؛ اقبال و همکاران 2019 ؛ ماچمود و همکاران 2020 ؛ Srivastava و Kathuria 2020 ؛ Peng et al. 2021 ؛ شیخ و ALOM 2021) وکارآیی سرمایه گذاری منابع تأثیر مثبت و معناداری در رشد عملکرد مالی دارد (özbuğdayet al. 2020).

سولیمان (2020) در مطالعه خود نتیجه گرفت که با داشتن کیفیت حسابرسی بالا و کاهش عدم تقارن اطلاعات ، مدیریت شرکت تأثیر مثبتی در افزایش جذابیت سرمایه گذاری های جدید دارد و منجر به افزایش حجم سرمایه گذاری در شرکت ها می شود و در نتیجه، ارزش شرکت افزایش می یابد. از طرف دیگر ، رودریگز و همکاران.(2020) نتیجه گرفت که کارآیی سرمایه گذاری با مکانیسم های حاکمیت شرکت ها رابطه مثبت و معناداری دارد که به تراز منافع مدیران و سهامداران کمک می کند. چن و همکاران.(2016) نشان داد كه شركت هایی كه دارای جریان نقدی آزاد مثبت هستند ، در حالی كه برخی از خصوصیات حاكمیت شرکتی ، مانند اندازه بزرگتر هیئت مدیره ، سرمایه گذاری بیش از حد را كاهش می دهند.

مطالعات انجام شده در زمینه حاکمیت شرکت ها و عملکرد بیش از حد مدیریتی و عملکرد شرکت نشان می دهد که ورود بیش از حد مدیریتی ، نظارت بر هیئت مدیره را کاهش می دهد و ارزش گذاری شرکت را در بازارهای سرمایه خراب می کند ، زیرا مدیرعامل ها تحت کنترل قرار می گیرند ، آنها کنترل بیشتری به دست می آورند و به دنبال حداکثر رساندن مزایای خود هستند. از منافع سهامداران. در نتیجه ، ورود بیش از حد مدیریتی تأثیر منفی بر رفاه سهامداران دارد. این امر باعث کاهش کارآیی عملکرد شرکت و متعاقباً کاهش ارزش شرکت می شود (آنتون و همکاران 2021). از طرف دیگر ، نتیجه گیری از مطالعات انجام شده در زمینه کیفیت ، اهرم و عملکرد حاکمیت شرکت ها نشان می دهد که هرچه کیفیت حاکمیت شرکت ها بالاتر باشد ، اهرم پایین تر (Memon et al. 2019) و در نتیجه مالیعملکرد افزایش می یابد (ژو و همکاران 2021).

وانگ و همکاران.(2021) نشان داد که با افزایش حاکمیت شرکت ها ، مانند کاهش درگیری آژانس ، و طبق تحقیقات انجام شده توسط ژانگ (2020) ، بهره وری سرمایه گذاری با تمرکز سهام افزایش می یابد ، و با کاهش کنترل مالکیت سهامداران ، و کاهش درگیری آژانس کاهش می یابد. تأثیر مثبتی در بهبود بهره وری سرمایه گذاری شرکت ها دارد. علاوه بر این ، با توجه به بحران اخیر و همه گیر Covid-19 ، مطالعات (HSU و LIAO 2022) نشان دادند که حاکمیت خوب شرکت ها می تواند بر عملکرد بازار سهام در این دوره تأثیر بگذارد. برخی از مکانیسم های حاکمیت شرکت ها ، مانند ساختار مالکیت ، به شدت با واکنش قیمت سهام در طول همه گیر COVID-19 ارتباط دارند. شرکت ها و دولت های بزرگ در پاسخ به بیماری همه گیر ، کاهش قیمت سهام کمتری را تجربه می کنند (دینگ و همکاران 2021).

بین مدیریت شرکت و بهره وری سرمایه گذاری رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد.

2. 2ریسک افشای اطلاعات شرکت و اطلاعات مالی

اصطلاح افشای ، در وسیع ترین مفهوم خود ، به معنای ارائه اطلاعات است. حسابداران از این اصطلاح به روشی محدود تر استفاده می کنند ، به معنای انتشار اطلاعات مالی مربوط به یک شرکت در گزارش های مالی (معمولاً در گزارش های سالانه). در باریک ترین مفهوم ، افشای اطلاعات شامل بحث و تحلیل های مدیریتی ، پاورقی به صورتهای مالی و صورتهای مالی تکمیلی (کلارک 2016). امروز ، اطلاعات نقش مهمی در تصمیمات سرمایه گذاری سرمایه گذاران دارد. بنابراین ، برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر و حل مشکل عدم تقارن اطلاعات ، از افشای اطلاعات به دلیل جدایی مالکیت و مدیریت شرکت ها استفاده می شود (Habbash et al. 2016).

با نیاز به افشای اطلاعات مالی برای سرمایه گذاران ، مطالعات در مورد ویژگی ها و کمبودهای مربوط به افشای خطرات در گزارش های سالانه شرکت ها بررسی کرده اند. با افزایش کیفیت افشای حاصل از نظارت و ترکیب و ساختار هیئت مدیره ، عدم تقارن اطلاعات بین یک شرکت و سرمایه گذاران کاهش می یابد (Ghouma و همکاران 2018). شواهد تجربی مربوط به مکانیسم حاکمیت شرکت ها و کیفیت افشای نشان می دهد که حاکمیت شرکت ها نقش مهمی در کیفیت افشای (Alagla 2019) ایفا می کند به گونه ای که برخی از مکانیسم های مدیریت شرکت ها ، مانند اندازه هیئت مدیره ، نوع حسابرسی ، استقلال کمیته حسابرسی، تأثیر مثبت و معناداری در کیفیت گزارشگری مالی دارند (پل و همکاران 2018).

حتی تأثیر حاکمیت شرکتها بر افشای داوطلبانه اطلاعات مالی در مطالعات مختلف پژوهشی اثبات شده است ، که حاکی از تمایل شرکت برای کاهش عدم تقارن اطلاعات و خطر افشای اطلاعات مالی است. الیمر (2019) ، ضمن بررسی تأثیر مدیریت شرکتها بر افشای داوطلبانه ، نتیجه گرفت که مکانیسم های حاکمیت شرکت ها ، از جمله اندازه هیئت مدیره و اندازه کمیته حسابرسی ، با سطح افشای داوطلبانه رابطه مثبت و معناداری دارند. شان (2019) در یک مطالعه دیگر به نتیجه گیری مشابهی رسید و نتیجه گرفت که مکانیسم های مدیریت شرکت مانند مالکیت خارجی ، نسبت مدیران مستقل و سن یک شرکت باعث افشای داوطلبانه می شود. لوکمن و همکاران.(2012) ، با مطالعه رابطه بین کیفیت مدیریت شرکت و افشای داوطلبانه اطلاعات مالی ، نتیجه گرفت که احتمال افشای داوطلبانه اطلاعات در شرکت هایی با کیفیت بالای مدیریت شرکت وجود دارد.

El-Deeb و Elsharkawy (2019) در مورد تأثیر ویژگی های هیئت مدیره به عنوان یکی از مکانیسم ها و افشای مدیریت شرکت ها تحقیق کردند. در این مقاله ، مکانیسم های حاکمیت شرکت مانند استقلال هیئت مدیره ، اندازه هیئت مدیره ، دوگانگی مدیر عامل و تنوع جنسیتی هیئت مدیره اندازه گیری می شود. نتایج تحقیق نشان می دهد که نوع حسابرس و اندازه هیئت مدیره با افشای اطلاعات رابطه معنی داری و مثبت دارند. ژاکوبی و همکاران.(2019) نشان داد که هر دو اثرات مستقیم و غیرمستقیم مکانیسم های مدیریت داخلی شرکت ها ، مانند جبران تشویقی و استقلال هیئت مدیره ، شفافیت اطلاعات شرکت را افزایش می دهند. هم مکانیسم های مدیریت شرکت و هم مکانیسم های کنترل خارجی به تقویت چنین شفافیت کمک می کنند.

لی و همکاران.(2020) نشان داد كه خطر افشای اطلاعات مالی با بهره وری سرمایه گذاری رابطه مثبت و معناداری دارد. این بدان معنی است که با افزایش شفافیت اطلاعات مالی ، بهره وری سرمایه گذاری بهبود می یابد. علاوه بر این ، افزایش سطح شفافیت در هنگام سرمایه گذاری شرکت ها به طور مؤثر به عنوان یک سیگنال مثبت برای سهامداران عمل می کند و در نتیجه ، سطح بالایی از افشای گزارشگری مالی با افزایش بهره وری سرمایه گذاری همراه است (Elberry and Hussainey 2020 ؛ Biddle et al. 2009). علاوه بر این ، تحقیقات دیگر نشان می دهد که گزارش کیفیت مستقیم و مثبت بر کارآیی سرمایه گذاری تأثیر می گذارد و شناسایی بهتری را ارائه می دهد (Roychowdhury و همکاران 2019).

با توجه به مبانی نظری و پیشینه مطالعه ، و از آنجا که افشای اطلاعات مالی می تواند دلیل کارآیی بالاتر سرمایه گذاری در شرکت ها باشد ، در فرضیه دوم ، رابطه بین حاکمیت شرکت ها و تأثیر آن بر خطر افشای اطلاعات مالیبررسی شده است

بین مدیریت شرکت و ریسک افشای اطلاعات مالی رابطه منفی و معنی داری وجود دارد.

3. روش تحقیق

این مطالعه یک مطالعه نیمه تجربی در زمینه تحقیقات اثبات حسابداری در نظر گرفته شده است و از نظر هدف آن ، از تحقیقات استفاده می شود. یک روش القایی برای داده های پست سابق (با استفاده از داده های تاریخی) استفاده شد و از تجزیه و تحلیل همبستگی برای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد. اطلاعات واقعی و حسابرسی شرکتها با استفاده از یک مدل رگرسیون خطی چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل و تلفیق قرار گرفته است. داده های مورد نیاز برای این مطالعه از پایگاه داده های ایران ، از جمله نرم افزار Rahvardnavin و صورتهای مالی در وب سایت Codal استخراج شد و با اطلاعات صورتهای مالی مطابقت داشت. برای تهیه اطلاعات از نرم افزار صفحه گسترده اکسل استفاده شد و از نرم افزار EVIEWS نسخه 9 برای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد.

3. 1جمعیت و نمونه آماری

جمعیت آماری این مطالعه شامل 140 شرکت بورس اوراق بهادار تهران و 980 مشاهدات در سال شرکت از سال 2015 تا 2021 است. طبق دوره تحقیق (2015-2021) ، شرکت ها باید قبل از سال 2015 در بورس تهران (TSE) در دسترس باشند ، و آنهانام ها نباید تا پایان سال 2021 از شرکت های ذکر شده حذف شوند. شرکت های مالی ، بانک ها و شرکت های سرمایه گذاری در این مطالعه در شرکت های منتخب گنجانده نشده اند. علاوه بر این ، اطلاعات مورد نیاز این شرکت ها ، مانند اطلاعات مدیریت شرکت ، در دسترس محقق است. سهام آنها به طور مداوم در بازار بورس اوراق بهادار و بدون وقفه معاملاتی خریداری و فروخته شده است (استراحت معاملات کمتر از سه ماه بود). از آنجا که چهارده اصل برای بهبود حاکمیت شرکت ها در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در سال 2015 اجرا شد ، دوره این مطالعه از سال 2015 تا 2021 در نظر گرفته شد.

3. 2مدل های تحقیق برای آزمایش فرضیه_itدر این مطالعه ، حاکمیت شرکت از منظر کارآیی سرمایه گذاری و ریسک افشای اطلاعات مالی در سطح شرکت مورد بررسی قرار گرفت و متغیرهای مستقل و وابسته به شرح زیر اندازه گیری شد:

اگر اعضای غیر اجرایی کمیته حسابرسی بیش از اعضای اجرایی باشد ، تعداد آنها یکی است. در غیر این صورت ، صفر است.

آرسلان و القاتان (2020)

برای اندازه گیری کیفیت مدیریت شرکت برای هر سال شرکت ، ما مبلغ 10 پروکسی فوق را بدست می آوریم و آن را با 10 تقسیم می کنیم:

جایی که ∑ j = 1 m d j مجموع شاخص های مجازی به دست آمده برای هر سال شرکت است ، و ∑ j = 1 n h j برابر با تعداد شاخص های در نظر گرفته شده برای اندازه گیری مدیریت شرکت است. هرچه ارزش اندازه گیری توانایی مدیریت شرکت ها بالاتر باشد ، کیفیت حاکمیت شرکت ها بالاتر (قوی تر) و برعکس ؛هرچه این مقدار از اندازه گیری پایین تر باشد ، کیفیت حاکمیت شرکت پایین تر (ضعیف تر) است.

متغیر بهره وری سرمایه گذاری (i n v e f f i t) متغیر وابسته است که در این مطالعه به دنبال تحقیقات ریچاردسون (2006) مورد استفاده قرار می گیرد:

i t = β 0 + β 1 t o b i n q i t - 1 + β 2 c a s h i t - 1 + β 3 a g e i t - 1 + β 4 s i z e i t - 1 + β 5 l e v i t - 1 + β 6 r e t u r n i t - 1 + β 7 β 7 β 7I T - 1 + ε i t

من = نسبت سرمایه گذاری یک شرکت (سرمایه گذاری در دارایی های ثابت و نامشهود و سرمایه گذاری های بلند مدت) به ارزش کتاب دارایی های شرکت در سال t.

t o b i n q i t - 1 = نسبت Q توبین در سال t - 1 ، که برابر با نسبت ارزش بازار دارایی ها (ارزش کتاب بدهی ها به علاوه ارزش بازار سهام) است که براساس ارزش کتاب دارایی ها تقسیم می شود.

c a s h i t-1 = نسبت نگه داشتن نقدی در سال t-1 ، که برابر با نسبت جریان نقدی به علاوه سرمایه گذاری های کوتاه مدت است که بر اساس ارزش کتاب دارایی ها تقسیم می شوند.

A G E I T - 1 = سن شرکت در سال T - 1 ، که از زمان تأسیس برابر با لگاریتم طبیعی زندگی شرکت است.

s i z e i t - 1 = اندازه شرکت در سال t - 1 ، که برابر با لگاریتم طبیعی ارزش کتاب دارایی های شرکت است.

l e v i t - 1 = اهرم مالی شرکت در سال t - 1 ، که برابر با نسبت ارزش کتاب بدهی ها به دارایی ها است.

r e t u r n i t - 1 = نرخ بازده سهام سالانه شرکت در سال t - 1 ، که برابر با نرخ بازده سهام سالانه استخراج شده از وب سایت کدال در ایران است.

I T-1 = میزان سرمایه گذاری شرکت در سال T-1 (سرمایه گذاری در دارایی های ثابت و نامشهود و سرمایه گذاری های بلند مدت) به ارزش کتاب دارایی های شرکت در سال T-1.

ε i t = باقیمانده های مثبت (انحراف مثبت از سرمایه گذاری مورد انتظار) نشانگر انتخاب پروژه ها با ارزش فعلی خالص منفی یا سرمایه گذاری بیش از حد (o v e r i n v i t) است ، و باقیمانده های منفی (انحراف منفی از سرمایه گذاری مورد انتظار) نشانگر عبور فرصت های سرمایه گذاری استبا یک ارزش فعلی خالص مثبت یا سرمایه گذاری (u n d e r i n v i t). ارزش مطلق باقیمانده های معادله رگرسیون یک شاخص معکوس از راندمان سرمایه گذاری ، یعنی ناکارآمدی سرمایه گذاری است. هرچه این متغیر پایین تر باشد ، ناکارآمدی (راندمان بالاتر) پایین تر و هرچه این تعداد بیشتر باشد ، ناکارآمدی (راندمان پایین تر) نیز بیشتر می شود. بنابراین ، برای حل این مشکل ، مقدار مطلق خطا را با یک عدد منفی ضرب می کنیم.