افزایش سهام شرکت ذکر شده برای تجارت نیاز به هدف حداقل "شناور رایگان" دارد

یک سهامدار غیر پیشرو 25 ٪ به نظر می رسد سیاست عمومی خوب است اما اگر این امر منجر به نقدینگی کافی در بازار ثانویه نشود ، استفاده کمی از آن نیست.

آجی تیاگی

رئیس پیشین ، سبی

بازار سهام هند در چند سال گذشته بسیار خوب عمل کرده است. نسبت سرمایه گذاری در بازار به تولید ناخالص داخلی در سال 2021 به 120 ٪ افزایش یافت. حتی در یک سال دشوار مانند 2022 ، بازار همچنان به انعطاف پذیری نشان داد ، با این نسبت در چند سال بالای 109 ٪ باقی مانده است. افزایش روزافزون بازار سرمایه در اقتصاد هند اکنون به خوبی شناخته شده است. در دسترس بودن نقدینگی کافی در بازار ثانویه یک چیز مهم برای توسعه بازار سرمایه است.

قوانین قراردادهای اوراق بهادار (آیین نامه) (SCRR) ، 1957 ، "سهامداری عمومی" را در یک شرکت ذکر شده به عنوان "سهام سهام شرکت در نظر گرفته شده توسط عموم از جمله سهام زیرین دریافت های سپرده گذاری در صورتی که دارنده چنین درآمدهای سپرده گذاری حق صدور داشته باشد ، تعریف کنید. دستورالعمل رأی گیری و چنین رسیدهای سپرده گذاری مطابق با طرح رسیدهای سپرده گذاری ، 2014 ، در مبادله بین المللی ذکر شده است. اساساً ، "سهامداری عمومی" به سهام موجود در غیرقانونی در یک شرکت اشاره دارد.

در درجه اول ثانویه

SCRR به شرکتهای ذکر شده در مورد حداقل 25 ٪ سهامداری عمومی اشاره کرد. ایده این است که باید سهام کافی برای تجارت در بازار ثانویه وجود داشته باشد. این با هدف دستیابی به نقدینگی کافی ، تسهیل کشف کارآمد قیمت ، کاهش احتمال دستکاری قیمت و تخمین عادلانه از سرمایه بازار شرکت است.

از منظر سیاست های عمومی ، درصد بالاتری از سهامداری عمومی به نفع سرمایه گذاران تصور می شود. در بودجه سال 2019 ، از هیئت اوراق بهادار و مبادله هند (SEBI) خواسته شد تا حداقل سهامداری عمومی را به 35 ٪ افزایش دهد. به دنبال مقایسه و بازخورد بین المللی ، احساس می شد که با بالغ شدن بازار ، سهامداری عمومی بالاتر به تنهایی اتفاق می افتد.

با وجود این ، نگاهی دقیق تر به مفهوم "سهامداری عمومی" نشان می دهد که یک سهامدار بالاتر لزوماً تعداد بیشتری از سهام موجود برای معاملات بازار ثانویه را نشان نمی دهد. سهام شرکت های وابسته یا گروهی ، نهادهایی که دارای یک مدیر نامزد در هیئت مدیره شرکت ، مدیران شرکت ، دولت مرکزی/ایالتی ، شرکت هایی با علاقه استراتژیک و سایر سرمایه گذاران بلند مدت (از جمله برخی از FDI) هستند ، اگرچه در تعریف عمومی قرار دارندسهامداران ، به احتمال زیاد معمولاً یا به راحتی برای تجارت در دسترس نیستند.

علاوه بر این ، در حالی که روند افزایش سهام نهادی در شرکت های ذکر شده در هند به عنوان یک نشانه خوش آمدید ، به ویژه از دیدگاه حاکمیت شرکت ها ، ممکن است به معنای افزایش نقدینگی نباشد.

در سراسر جهان ، ارائه دهندگان شاخص ها شاخص ها را متناسب با نیازهای انواع مختلف سرمایه گذاران می سازند. تریلیون دلار سرمایه گذاری منفعل در صندوق های شاخص و صندوق های مبادله ای (ETFS) به این شاخص ها سوار می شوند. برای اطمینان از شفافیت در قیمت گذاری و سهولت در تجارت ، سهام تشکیل دهنده این شاخص ها لزوماً مایع است.

به همین دلیل است که ارائه دهندگان شاخص - داخلی و خارجی - روشهای خاص خود را برای محاسبه چیزی به نام "شناور رایگان" یا ارزیابی درصد سهام یک شرکت ذکر شده دارند که احتمالاً برای تجارت آزادانه در دسترس هستند. آنها یک شرکت ذکر شده را با یک "شناور رایگان" پایین برای ورود به فهرست خود در نظر نمی گیرند زیرا این امر حاکی از نقص در آن سهام است.

ارائه دهندگان مختلف شاخص خارجی مانند MSCI و FTSE از معیارهای مختلف برای محاسبه شناور رایگان استفاده می کنند. برخی از شناور رایگان سهام صندوق های سهام خصوصی ، صندوق های سرمایه گذاری ، صندوق های ثروت مستقل و بانک ها در شرکت را مستثنی می کنند. حتی ارائه دهندگان مختلف شاخص داخلی از معیارهای مختلف پیروی می کنند.

در این فهرست فقط تعداد محدودی از سهام مایع از شرکتهای ذکر شده می تواند بخشی از شاخص های شناخته شده باشد. ارائه دهندگان شاخص علاوه بر نقدینگی ، برای گنجاندن چندین معیار دیگر نیز دارند. شرکت های ذکر شده دیگر ، اگرچه حداقل هنجارهای سهامداری عمومی را برآورده می کنند ، ممکن است شناور رایگان کافی داشته باشد یا نداشته باشد. فقط نگاهی عمیق تر به الگوی سهامدار این شرکت ها می تواند این موضوع را روشن کند. سرمایه گذاران خرده فروشی به طور خاص ممکن است تخصص لازم برای انجام این تحلیل را نداشته باشند.

هر مداخله نظارتی با هدف افزایش در دسترس بودن سهام یک شرکت ذکر شده برای تجارت ، علاوه بر حداقل "سهامداری عمومی" ، باید حداقل "شناور رایگان" را هدف قرار دهد. بنابراین ، یک سهامدار غیر تبلیغی حداقل 25 ٪ به نظر می رسد مانند سیاست عمومی خوب است اما اگر این امر به نقدینگی کافی در بازار ثانویه منجر نشود ، کمی استفاده می کند.

اولین قدم ایجاد اجماع در بین ذینفعان در مورد تعریف "شناور رایگان" ، از جمله درخواست های درخواست مبادلات سهام داخلی ، ارائه دهندگان شاخص داخلی و خارجی و اشخاص ذکر شده در همه دسته ها - کلاه بزرگ ، کلاه میانی و کلاه کوچک - خواهد بود. پس از آن یک مقاله مشاوره عمومی برای بحث گسترده تر. در سطح جهانی ، الزامات مربوط به نقدینگی در معاملات ثانویه بازار توسط تنظیم کننده های بازار یا بورس اوراق بهادار تجویز می شود.

در هند ، SCRR توسط دولت تحت قانون قراردادهای اوراق بهادار (مقررات) (SCRA) ، 1956 تهیه شده است. SCRA و SCRR پیش بینی Sebi ، یک تنظیم کننده قانونی بیش از سه دهه است. دیگر پرونده ای برای دولت وجود ندارد که با این مسائل مقابله کند. مقررات مربوطه در SCRR باید حذف شود ، که جایگزین مقررات در آیین نامه های "لیست لیست و الزامات افشای SEBI" SEBI است. این امر به تنظیم کننده نه تنها انعطاف پذیری لازم برای رفع هنجارهای مناسب بلکه ظرفیت اصلاح آنها بر اساس پویایی و تجربه بازار نیز می دهد.

داستان های ET Prime را از دست ندهید! دوز روزانه به روزرسانی های تجاری خود را در WhatsApp دریافت کنید. اینجا کلیک کنید!