بازار مشتق: مقدمه ، شرکت کنندگان ، ساختار بازار و انواع مشتقات

بازار مشتق را می توان به عنوان یک بازار مالی برای مشتقات مختلف طبقه بندی کرد ، مشتقات ابزارهای مالی مانند قراردادهای آینده یا رو به جلو ، گزینه ها و مبادلات هستند. ارزش یک مشتق از دارایی های مالی اساسی یا گروه دارایی (شاخص های بازار مانند S& P 500 ، Sensex ، Nifty50) گرفته شده است ، جایی که دارایی های مالی اساسی سهام ، شاخص های بازار ، اوراق بهادار ، ارزها و شاخص های بازار است. به عنوان تحویل معوق یا ابزارهای پرداخت معوق شناخته می شود.(موقعیت کوتاه و طولانی).

شرکت کنندگان در بازار

عمدتا سه شرکت کننده در بازار مشتق وجود دارند

شرکت کنندگان در بازار مشتق

1. Hedgers - افرادی که برای کاهش خطر ابتلا به اوراق بهادار خود در بازار خریداری یا می فروشند. این نوع شرکت کنندگان در فواصل زمانی کوتاه انتظار بازگشت بالاتر را ندارند. درعوض ، آنها فقط می خواهند از طریق خرید مشتقات ، برخی از بخش های خطرات را منتقل کنند.
2. دلالان - افرادی که از طریق فروش یا خرید مشتقات موجود در بازار به بازار وارد بازار می شوند. این افراد فقط حدس می زنند که سود را بدست آورند و قراردادهای آینده و گزینه ها را معامله می کنند. آنها دستاوردهای خوبی دارند و همچنین ضرر و زیان دارند ، هرچند که قیمت های آینده بازار را پیش بینی می کنند.
3. داوری ها - این افراد سعی می کنند سود بدون ریسک را رقم بزنند هرچند که معاملات در دارایی های مختلف اساسی محاسبه می شود. این افراد بدون از دست دادن پول ، پول می گیرند ، از تفاوت قیمت اوراق بهادار مشابه در بازارهای مختلف استفاده می کنند.

ساختار بازار

براساس مکانیسم های معامله دو نوع بازار وجود دارد

1. OTC (بیش از پیشخوان) - بازاری که معاملات بین دو طرف مستقیم یا بدون هیچ کارگزار یا شخص ثالث دیگری انجام می شود ، معروف به بازار پیشخوان یا OTC است. همچنین به عنوان بازار غیرمتمرکز شناخته می شود زیرا هیچ مرجع مرکزی وجود ندارد که مسئولیت شفافیت و اصالت را بر عهده بگیرد. این نوع معاملات بر اساس اعتماد انجام می شود بدون اینکه شخص ثالث را درگیر کند. مثال - به جلو
2. Exchange Market - بازاری که معاملات بین دو یا چند حزب به طور غیرمستقیم یا کارگزار یا هر شخص ثالث ، معروف به بازار Exchange انجام می شود. همچنین به عنوان بازار متمرکز شناخته می شود. شکی نیست که مردم می توانند بدون اینکه شخص ثالث را درگیر کنند ، معاملات قراردادهای مشتق را انجام دهند یا انجام دهند. اما گاهی اوقات انجام چنین معاملات بیش از حد خطرناک می شود اگر هر دو طرف هر یک را نمی دانند یا می توانیم بگوییم که ممکن است برخی از امکانات تقلب یا فعالیت های کلاهبرداری وجود داشته باشد. مثال - آینده و گزینه ها

انواع مشتقات

چهار نوع مشتقات وجود دارد

قراردادهای رو به جلو

این ساده ترین یا ساده ترین شکل مشتق است که در آن دو طرف برای خرید یا فروش دارایی اساسی در تاریخ آینده از پیش تعیین شده و با قیمت ثابت به توافق می روند. معمولاً این قراردادها در بازارهای OTC (بیش از پیشخوان) تجارت می کنند. عمدتا چهار نوع قرارداد رو به جلو وجود دارد:

• بسته به جلو به جلو: این رایج ترین انواع قراردادهای رو به جلو است. همچنین به عنوان قراردادهای اروپایی یا قراردادهای استاندارد پیش رو شناخته می شود. در این نوع پیش رو ، هر دو طرف مقابل توافق نامه ای برای مبادله وجوه یا اوراق بهادار در تاریخ مشخص و با قیمت خاص در آینده انجام می دهند.
• انعطاف پذیر به جلو: در یک قرارداد انعطاف پذیر رو به جلو ، هر دو طرف مقابل توافق می کنند که وجوه خود را در تاریخ یا قبل از تاریخ تسویه حساب با قیمت ثابت در آینده مبادله کنند.
• به جلو به جلو: قراردادهای رو به جلو به نظر می رسد تقریباً با سایر قراردادهای رو به جلو مشابه به نظر می رسد اما این نوع قراردادها از طریق تاریخ بلوغ یا فواصل خود متفاوت می شوند و بیش از یک سال است.
• غیر قابل تحویل به جلو: به جای تجارت دارایی های مالی به صورت دیجیتالی ، هنگامی که متضادان قراردادهایی را در اشکال فیزیکی دارایی مانند کالاها ، ارزها یا هر دارایی دیگر انجام می دهند. با این حال ، در این حالت احزاب فقط می توانند قراردادهای پیش رو غیر قابل تحویل را انجام دهند ، و به همین دلیل است که آنها فقط تفاوت بین نرخ نقطه و نرخ قرارداد را تبادل می کنند.

قراردادهای آینده

این یک قرارداد مشتق قانونی است که در آن دو طرف قادر به خرید یا فروش دارایی در تاریخ آینده از پیش تعیین شده و قیمت ثابت از طریق بازار مبادله یا شخص ثالث هستند. این قراردادها با مبادلات تجارت می کنند.

قراردادهای آینده را می توان به چندین نوع طبقه بندی کرد اما برخی از آنها عبارتند از:

• آینده سهام: این اتفاق می افتد که شخصی توافق نامه های قرارداد آینده را با کارگزار از طریق بازارهای سهام که در آن سهام در بازارهای سهام معامله می کند ، انجام دهد. و اگر هر یک از شرکت کنندگان خود را در این توافق نامه درگیر کند ، او نیز از طریق اهرم ها مزیت می گیرد. به عنوان مثال: اگر بخواهد یک قرارداد آینده را به XYZ Exchange انجام دهد ، فقط باید حدود درصد کل مبلغ را بپردازد. بیایید فرض کنیم که او می خواهد یک قرارداد آینده 800K USD انجام دهد و حاشیه اولیه 10 ٪ است و پس از آن باید فقط 80 کیلو دلار بپردازد.
• Index Future: قراردادهای آینده شاخص می تواند هنگامی انجام شود که شخصی بخواهد در مورد شاخص های بازار مانند S& P 500 یا Sensex یا Nifty-50 (در هند) گمانه زنی کند.
• آینده کالا: قراردادهای آینده کالا وقتی انجام می شود که هر شرکت کننده سعی در انجام گمانه زنی در مورد قیمت کالاها انجام دهد.
• آینده ارز: قراردادهای آینده ارزی قراردادها یا توافق نامه های بین طرفین است که از طریق یک مرجع متمرکز انجام می شود. که در آن هر دو طرف تصمیم می گیرند اوراق بهادار خود را با قیمت ثابت از پیش تعیین شده و تاریخ تسویه حساب در آینده مبادله کنند.
• نرخ بهره آینده: قراردادهای آینده نرخ بهره نوع قراردادها یا توافق نامه های آینده است که در صورت وجود اوراق بهادار با درآمد ثابت مانند اوراق قرضه و اوراق بهادار بازار پول می تواند انجام شود.

گزینه ها - این ابزارهای مالی هستند که مشتقات دارایی های مختلف اساسی مانند سهام هستند. این قراردادها حق یا فرصت هایی را برای معامله گر ، خرید یا فروش دارایی زیربنایی با تاریخ مشخص و با قیمت مشخص (قیمت اعتصاب) می دهد. گزینه ها از دو نوع هستند: تماس و قرار دادن

• گزینه CALL: گزینه تماس حق خریدار را می دهد ، اما تعهدی نیست ، برای خرید امنیت مالی اساسی با قیمت اعتصاب مشخص طبق اساس قرارداد گزینه. این زمانی اتفاق می افتد که یک دلال یا سرمایه گذار یا دارنده امنیتی انتظار داشته باشد که با قیمت امنیت افزایش یابد
• گزینه Put: یک گزینه قرار داده شده حق خریدار را می دهد ، اما تعهدی نیست ، برای فروش امنیت مالی اساسی با قیمت اعتصاب مشخص طبق اساس قرارداد گزینه. این اتفاق می افتد وقتی یک دلال انتظار کاهش در قیمت های امنیت را داشته باشد.

مبادله ها - یک قرارداد مشتق هرچند که دو همتای هرچند ابزارهای مختلف مالی ، جریان نقدی یا بدهی ها را مبادله می کنند.