جریان ناآشنا از سیاهی مایع

R. A. جودی استاد مطالعات انتقادی و فرهنگی در گروه انگلیسی در دانشگاه پیتسبورگ است. او نویسنده گوشت حساس (تفکر در بی نظمی / پویس به رنگ سیاه) (2020) و (دیسک) تشکیل کانن آمریکایی است: روایت برده برده های آمریکایی آفریقایی (1993).

جستجوی آثار دیگر این نویسنده در: سیاهی مایع (2021) 5 (1): 27-36.

• نمای استاندارد
• برای باز کردن PDF در یک پنجره دیگر PDF برای اینجا کلیک کنید

استناد

R. A. جودی ؛جریان ناحض سیاهی مایع. سیاهی مایع 1 آوریل 2021 ؛5 (1): 27-36. doi: https://doi. org/10. 1215/26923874-8932565

دانلود پرونده استناد:

نوار ابزار

خلاصه

این مقاله به بررسی سؤال از نقدینگی سیاه در رابطه با برداشت Zygmunt Bauman از مدرنیته مایع می پردازد. در طول این خطوط ، این روند تاریخی را ترسیم می کند که مدرنیته سرمایه داری ، نگرو را به عنوان کالایی معرفی می کند و اینکه چگونه منجر به به اصطلاح نقدینگی نگرو به عنوان وثیقه اصلی در یک سیستم اعتبار و اعتبار مالی گسترده با دامنه بین المللی شد. در آن سیستم ، نقدینگی Negro آنقدر سودآوری بود که رابطه آن با کار Negro تا حدودی مماس بود - به این معنا که مالکیت ساده یک نگرو نشانگر اعتبار و اعتبار است ، صرف نظر از کارهایی که Negro انجام داد. علاوه بر این ، از سال 1850 تا 1860 ، ثروت انباشته شده توسط آن سیستم مالی اعتبار ، که در نقدینگی نگرو اندازه گیری شده است ، بزرگترین کشور بود. با ترسیم قیاس بین آن سیستم تأمین اعتبار بر اساس نقدینگی نگرو و سیستم فعلی تأمین اعتبار اعتبار هنری ، که در آن از سیاهی این هنرمند درآمد کسب می شود ، مقاله پیش زمینه رابطه جذاب بین این شجره نامه سرمایه داری از نقدینگی و یک سلسله شناسی همزمان از Poiēsis سیاه استمفهومی از نقدینگی که کاملاً مشخص نشده و یا توسط آن شجره نامه مشخص نشده است. این مقاله با بیان این پویس به عنوان چندگانه و پاراگراف - سمیوتیک ، استدلال می کند که این یک نقد سیاه نمایشی از کالای زندگی سرمایه داری است.

این چیزی است که من آن را جریان می نامم

در صورت وجود تعداد زیادی از آنها ، "Cept for Vinnie ، می تواند بگوید که آنها می دانند

در واقع ، دفع آن چیزی است که من بندرت نشان می دهم

زیرا زبان من در واقع سریع است اما دوباره آهسته است. بشربشر

- با طبیعت ، "هر روز تمام روز"

هنگامی که آنتونی کریس ، متن ترانه رپ ، که با نام صحنه خود ، خیانت شناخته می شود ، آنچه را که انجام می دهد "جریان" می نامد ، و سپس می گوید دلیل این امر این است که "زبان او واقعاً سریع است اما دوباره آهسته است" ، ما می دانیم که او صحبت می کنددر مورد ریتم سیالیت شاعرانه و همچنین تحویل وی. روش های بسیاری برای تعریف این موضوع در تکنسین (دانش شاعرانه) رپ وجود دارد. درو موریس جریان را به عنوان "الگوهای طبل بر روی یک ساز تبدیل به کلمات ، یعنی ریتم طبل بر روی سازهایی که به شکل کلمه ای است ، توصیف می کند و از دهان رپر ، صدای او بیرون می آید."1 این در مورد فناوری صوتی است. به طور دقیق تر ، این مربوط به هماهنگی زمانی از ابزارهای متمایز صدا ، هر یک با خصوصیات صوتی متمایز ، به نوعی ارکستراسیون یا ترتیب است. بنابراین ، جریان سیالیت در Cadence و Sonic Clarity در صدای صدای انسان است. چنین سیالیت در آوایی به عنوان "مایع" به دنبال نامگذاری کلاسیک لاتین ، Liquidus ، که خود اصطلاح یونانی را برای سیال ، υγρός (Hygrós) ترجمه می کند ، برای توصیف اثر لغزنده صامت های سونورینگ بر متر در شعر کلاسیک یونانی استفاده می شود. جریان رپ مانند آن مایع است و نقدینگی یک اصل و نسب پیچیده است. شایان ذکر است که گزارش اودارد گلیسانت از ظهور آن نسب در مدرنیته با تحمیل صدا به مردمان بردگی گرفته شده از آفریقا را به یاد می آورید. 2 ما می توانیم تصور کنیم که صدای تحمیل شده به عنوان صداهای کاکوفون بر روی کشتی های برده اروپایی ، که به طور کلی به عنوان "گینهای" شناخته می شوند ، بر روی آن که آفریقایی های اسیر شده بارگذاری شده و به مزارع و مین های جهان جدید منتقل می شوند ، تصور می کنیم. در طول آن به اصطلاح گذرگاه میانه تجارت فراتر از اتلانتیک مثلثی ، مادی بودن هجوم به خودی خود معنی دار بود. زمین ، رنگ تونیک ، تکرار و بنابراین ریتم های سر و صدا به ترتیب درجا از مرجع و رابطه بیان می شود. از جمله تنظیمات مکرر صداهایی که به وضوح به اسیران هدایت می شود ، زیرا آن سر و صدایی که آنها به شدت مجبور به پاسخگویی در شناسایی شدند ، "Negro" یا شناخت آن ، "Neger" و "Nègre" بسته به ملیت کشتی بودبشرهمانطور که فرد موتن در این استراحت خاطرنشان کرده است ، تحمیل سر و صدا یک لحظه افتتاحیه در "مادی بودن انیمیشن - نیروی زیبایی شناسی ، سیاسی ، جنسی و نژادی - از گروه اشیاء" بود که به گفته وی می توان "" نامیده می شود "ممکن است" نامیده شود "" ممکن است "نامیده شود"اجراهای سیاه ، تاریخ سیاه [یا] سیاهی. "3 مادی بودن متحرک که او به آن اشاره می کند نیز صوتی است ،

صدای فریاد دلگیر در پاسخ به هویت پر سر و صدا که به شدت به آن اجساد اسیر تحمیل می شود. آنچه افتتاح می شود ، نظم شیوه های عملکردی کلامی است که در فریادها و معنوی های حلقه ای ، خطبه های کلیسایی نامرئی و آهنگ های کار دنیوی و همچنین بلوز ، جاز ، نان تست ها و حتی هر روز که نشان می دهد تکرار می شود ، تکرار می شود. همین مورد در گذرگاه ، "SHRIEK TORNES SHEAK SHEAK ROLLONS SONG است."هر یک از این شیوه ها یک تلاقی پیچیده و بسیار پویا را بیان می کند که به موجب آن سنت های چندگانه انجام انسان-ما همچنین ممکن است این را "میمیس کیهان شناختی" بنامیم ، به معنای بازنمایی مادی بودن در جهان-همراه با آنچه که ما نیستیمبرای "مدرنیته" نامید. وقتی از نقدینگی سیاهی صحبت می کنیم ، منظور ما از دو حس است. موردی که در حال حاضر در مورد آن صحبت می کنیم ، نقدینگی این شیوه های عملکردی درهم و برهم سیاهی است. دلایل من برای دوبله این poiēsis به رنگ سیاه در پایان این قطعه بیان خواهد شد. مورد دیگر ارزش نقدی سیاهی است. یک تنش تاریخی ، بارها و بارها بین این دو نقدینگی وجود دارد. در کاوش در مورد تاریخچه ، ما را به خاطر این نکته که هر دو این حواس نقدینگی از ویژگی های مدرنیته هستند ، به خاطر می آورد.

این روزها دشوار است که از نقدینگی در رابطه با مدرنیته صحبت کنیم، بدون ارجاع، یا حداقل در نظر گرفتن زیگمونت باومن، که استفاده از «نقدینگی» به عنوان استعاره ای برای بیان ماهیت لحظه حال ما به روایت او از مدرنیته آغاز می شود. پیشرفت در فن آوری های حمل و نقل که امکان پیمودن مسافت های بیشتر را در زمان فزاینده ای کمتر فراهم می کند و در نتیجه فضا و زمان از یکدیگر جدا می شوند تا زمان دارای تاریخ باشد. او به ما می گوید: «مدرن سازی اجباری و وسواس آمیز آن و مدرن سازی به معنای روان شدن، ذوب شدن و ذوب شدن است». اما بعد فکر می کند مهم است که به این نکته اشاره کند که «در ابتدا، مشغله اصلی ذهن مدرن آنقدرها فناوری ذوب نبود... به عنوان طراحی قالب های جدیدی که فلز مذاب در آن ریخته می شد و فناوری نگهداری آن در آنجا». باومن با اذعان به اینکه این روانگرایی از ابتدا مشخصه مدرنیته است، بین دوره های پیشین روان گرایی و آنچه او «زمان حال» می نامد، تفاوت قائل می شود... مدرنیته سیال»، که منظور او اقتصاد سیاسی جهانی است که در نیمه دوم قرن بیستم ظهور کرد. در مراحل قبلی، پیکربندی های قبلی وابستگی و تعامل - پیوندهایی که انتخاب های فردی را در پروژه ها و کنش های جمعی به هم می پیوندد، مانند وفاداری های سنتی فئودالی، حقوق، وظایف و تعهدات اخلاقی - فقط برای تبدیل شدن به قالب های جدید موقعیت اجتماعی ذوب شد. باومن هنگام اشاره به ابزار این شیوه های جدید موقعیت یابی از «الگوها، کدها و قوانین» رفتار صحبت می کند. ما می توانیم آن ها را به راحتی به عنوان نشانه شناسی به معنای فرآیند سیستمی دلالت اجتماعی تشخیص دهیم، و به همان راحتی پیوندهای مایع شده را که در امتداد همان خطوط جابه جا می کنند، تفسیر کنیم. آنچه فاز کنونی روانگرایی را متمایز می کند این است که نیم آسیس های جدیدی که قرار است نمونه های قبلی در آن دوباره ریخته شوند، به طور فزاینده ای با کمبود مواجه شده اند. در واقع، روند روان سازی آنقدر مطلق شده است که هیچ الگوی جدید پایداری وجود ندارد که در آن چیزها ریخته شود، فقط نقدینگی فزاینده، به معنای اقتصادی. یعنی همه چیز مطابق با بازار آزاد فراگیر پولی و قابل تعویض است. با این حال، گزارش باومن یک خلأ قابل توجه دارد.

اگرچه در تجزیه و تحلیل خود به نقشی که از جدایی فضا و زمان در ظهور تاریخی سرمایه داری و اقتصاد به عنوان اساس زندگی اجتماعی ایفا کرده است ، توجه دارد ، اما کاملاً از تجارت برده های بین اقیانوس اطلس غافل می شود.

این هیچ نظارت بی اهمیت نیست با توجه به اینکه به مدت سه قرن (از هفدهم تا نوزدهم) ، پیشرفته ترین فناوری در گذر سریع مسافت های بزرگ ، کشتی گالئون ، پایه اصلی تجارت دریایی اروپا و سریعترین نوع گالئون بود که در یک مورد استفاده می شود. سودآورترین تجارت ، گینه بود. هیچ چیز نمونه ای از افزایش حرکات در حرکات را بیشتر از گینه ها نشان نمی دهد. علاوه بر این ، در ساختار فیزیکی خود ، با بدنه تقسیم شده و عرشه اصلی آن با استفاده منظم از ابزارهای شکنجه روی آن ، کل کشتی به عنوان یک دستگاه ذوب عمل می کرد ، و استحکام هرگونه فرآیند موجود در جامعه بودن ، هر آنچه که شقیقه باشد ، از آن استفاده می کند. روحهای اسیر شده که در بدنه آن بارگذاری شده بودند - چه Soninke ، Wolof ، Bambara ، Fulfulde یا Yoruba. سوار شدن به گینه ، جایی است که روند مایع سازی و تنظیم مواد مایع در قالب یک دارایی کالای قابل تعویض رمزگذاری شده در زبان تجاری و قانون به عنوان "Negro" آغاز شده است. مسلماً ، این واقعیت که Negro ناشی از ذوب گینه ، انرژی به راحتی قابل تبدیل به پول نقد است - چنین تسهیلات تبدیل نقدی به معنای "نقدینگی" در اقتصاد است. به حدی که می توانیم منطقی بگوییم: هیچ سیاه پوستی وجود ندارد به جز اینکه مایع سازی مدرنیته وجود دارد ، و هیچگونه مایع سازی مدرنیته بدون Negro وجود ندارد. این پاراگراف از اظهارات مارکس در فقر فلسفه - "بدون برده داری پنبه ای ندارید. بدون پنبه ، شما هیچ صنعت مدرن ندارید. "در جمع آوری ثروت پولی که تأمین مالی سرمایه داری را تأمین می کند ، از مرکزیت نقدینگی نگرو تأکید می کند. 6 از تقریباً 1820 تا 1864 ، این نقدینگی اساس یک سیستم گسترده و پیشرفته تأمین اعتبار است که باعث انقلابی در بانکداری آمریکا و بین المللی شد ، که در آن شرکت های فاکتور ، مانند انجمن تلفیقی مبتنی بر نیواورلئان از کاشت های لوئیزیانا (CAPL)، نقش عمده ای داشت. یک بانک سرمایه گذاری منطقه ای که در سال 1827 توسط مجلس قانونگذاری لوئیزیانا برای کمک به کارگران برده داری در تأمین تسهیلات اعتباری مطلوب ، محاصره شده است ، CAPL اکتشافی را در مورد نحوه کار این سیستم ارائه می دهد.

کارآزمایی که مایل به وام گرفتن سرمایه از انجمن هستند ، ابتدا با وام گرفتن برده ها و زمین سهام را به دست آوردند. آنها پس از آن حق داشتند تا 50 درصد از ارزش ملک وام گرفته شده را در یادداشت های CAPL Bank ، که برای تأمین مالی گسترش تولید پنبه خود استفاده می شود ، وام بگیرند. این یادداشت های بانکی توسط یک ذخیره نقدی بزرگ که از طریق فروش اوراق بهادار در بازارهای مالی در سراسر ایالات متحده و اروپا افزایش یافته است ، تأمین می شود. یک اوراق قرضه CAPL دارای ارزش اسمی پانصد دلار بود که میانگین قیمت بازار برای یک مرد جوان نگرو در آن زمان بود. این اوراق با اعتبار لوئیزیانا تضمین شده ، در ده تا پانزده سال به بلوغ می رسند و سرمایه گذاران خود را 5 درصد به نفع سالانه به دست می آورند. طبق کتاب وام مسکن CAPL ، در سال 1828 این کار از کارگزار اروپایی خود ، Baring Brothers ، دریافتی از فروش اوراق بهادار به مبلغ 2. 5 میلیون دلار قبض های استرلینگ دریافت کرد. با این ذخیره نقدی ، بانک شروع به وام 3. 5 میلیون دلار یادداشت های جدید به صاحبان سهام خود کرد. 7 نقدینگی نگرو از این رو یکی از مؤلفه های قابل توجهی از یک بازار اعتباری وثیقه بود که خطر مالی گسترش رشد کارآفرینی در کشاورزی پنبه و قند را گسترش می داد و در عین حال بودجه لازم برای سوخت آن را نیز تولید می کند. CAPL به عنوان یک واسطه مالی از وام گیرندگان به سپرده گذاران عمل می کرد و به طور موثری با صدور اوراق خود به منظور جمع آوری سرمایه ، پول ایجاد می کرد. در این طرح ، پول صرفاً بدهی یا واحد حساب بود که قدرت خرید را از آینده به به امروز منتقل می کرد - به این معنی که می گویند ، بنابراین کارگران می توانند برده های بیشتری را خریداری کنند و بر اساس انتظارات سود ، بعداً بپردازند. توانایی این بانک در ایجاد پول به دلیل بدهی های آن توسط ایالت لوئیزیانا برای تضمین این معاملات قابل قبول بود ، که باعث ایجاد بازار مالی مانند حراج می شود که در آن خطر پیش فرض به حداقل می رسد. تا زمانی که ارزش اسمی دارایی - نقدینگی negro - نسبت به اوراق قرضه آنها ، ارزش خالص بانک افزایش یافته است.

با این حال ، چیزی در مورد نقدینگی نگرو ، به معنای مارکس ، خیالی و فتیشیستی است. قیمت 500 دلاری بازار برای یک مرد جوان نگرو ، که در ارزش چهره یک اوراق قرضه CAPL که در بازارهای مالی جهان غرب فروخته می شود ، نشان می دهد ، کسب درآمد از انرژی مادی است که توسط Negro به عنوان دارایی تجسم یافته است. هر چه تعداد به دست آمده باشد ، چه 500 دلار یا 1500 دلار ، این نشان دهنده هزینه دستیابی به دارایی Negro است و نه ارزش مازاد تولید شده توسط انرژی تولیدی وی. به عبارت دیگر ، در حالی که از جهات خاص ، یک سرمایه ثابت برای تولید سود ضروری بود ، نقدینگی نگرو یک دارایی مالی بود که به خودی خود منبع ثروت بود. حرف من این است که نقدینگی نگرو ، به عنوان وثیقه اصلی در یک سیستم اعتباری بانکی گسترده ، آنقدر سودآوری بود که رابطه آن با کار Negro تا حدودی مماس بود. نه به این معنا که حاشیه ای یا از اهمیت محدودی برخوردار بود ، بلکه به این معنا که مالکیت یک نگرو نشانگر اعتبار و اعتبار است ، صرف نظر از اینکه چه کارهایی را انجام داده است. علاوه بر این ، ثروت انباشته شده توسط آن سیستم اعتباری ، اندازه گیری شده در نقدینگی نگرو ، بزرگترین کشور بود. در سال 1850 ، دارایی های برده جمع شده دارای ارزش بازار 1. 3 میلیارد دلار بودند که 80 درصد از کل بازار نقدی جنوب و یک پنجم ثروت ایالات متحده به عنوان یک کل ، تقریباً برابر با محصول ناخالص ملی آن بود. تا سال 1860 این دارایی ها به بیلون به 2 دلار افزایش یافته بود. نیازی به گفتن نیست ، رهایی 1863 بدون جبران خسارت به طور موثری نقدینگی Negro را از بین برد و یک بحران شدید سیستم را در بازار اعتبار ایجاد کرد. به هر صورت ممکن است ، سیستم تأمین اعتبار اعتبار مبتنی بر نقدینگی نگرو ، تکرار انواع مختلفی را در بازار هنری قرن بیست و یکم پیدا می کند ، جایی که مالکیت بیان سیاه وثیقه ای را برای افزایش سرمایه فراهم می کند.