ایده شی جینپینگ از نظم جهانی

با تمام حساب ، رئیس جمهور چین شی جینپینگ چند هفته موفق بوده است. داغ بر روی پاشنه های ترمیم کارگزار چینی پیوندهای دیپلماتیک بین ایران و عربستان سعودی ، وی از سفر اخیر خود به مسکو نه تنها برای ایجاد روابط با شریک زندگی خود ، ولادیمیر پوتین ، بلکه برای ارائه "صلح" استفاده کردبرنامه "برای جنگ در اوکراین. همانطور که اکونومیست اظهار داشت ، این وقایع پنجره ای را بر روی "جهان طبق XI" باز کرده است. در همین حال ، سفرهای Xi Sturm und Drang را در سراسر غرب تحریک کرده است ، که خود ممکن است به سمت یک بن بست استراتژیک حرکت کند.

از این گذشته ، اجماع در حال ظهور در بین سیاستگذاران غربی از چندین فرض پیروی می کند که ممکن است آنها را به سمت روش های ضد تولیدی سوق دهد. به طور خاص ، رهبران غربی بر این باورند که آنها از نظم مبتنی بر قوانین از قدرتهای تجدید نظر گرا مانند روسیه و چین دفاع می کنند. اینکه جهان بین دموکراسی های حاکم بر قانون و استبداد تهاجمی ، با کشورهای نوسان در وسط قطبی است. و این که ما به روایت های بهتری نیاز داریم تا دیگران را متقاعد کنیم که حمله روسیه به اوکراین پیامدهای قابل توجهی برای آنها دارد. اما هر یک از این ادعاها مشکل ساز است و با سوء تفاهم از چالشی که چین نشان می دهد صحبت می کند.

برای آخرین اخبار ، کانال Google News Daily Star را دنبال کنید.

اول ، این ایده که دولت های غربی در حال حفظ نظم مبتنی بر قوانین هستند ، برای بسیاری از افراد در سراسر جهان قانع کننده نیست ، با توجه به اینکه خود دولت های غربی قبلاً آن را در بسیاری از جبهه ها رها کرده اند. در حالی که روسیه و چین بدیهی است که نظم بین المللی پس از سال 1945 را به چالش می کشند ، بسیاری از افراد به اصطلاح جهانی جنوبی می گویند که غربی ها نیز به طور معمول قوانین و نهادهای بین المللی را برای متناسب با منافع خود اصلاح کرده اند.

تاریخ کشنده و تیره و تیز نظم مبتنی بر قوانین

این ناظران خاطرنشان می کنند که اولین ضربات چکش با مداخله غربی به رهبری غربی در کوزوو و حمله به عراق ، نه با تهاجم های بعدی روسی جورجیا و اوکراین همراه شد. غرب ممکن است امروز از نیروی نظامی استفاده نکند ، اما از استفاده از ابزارهای اقتصادی به نفع خود بازگردانده نشده است - از مجازات هر کسی که با ایران و روسیه تجارت می کند تا از طریق مکانیسم های تنظیم مرز کربن ، مالیات بر کشورهای در حال توسعه را ارائه دهد.

علاوه بر این ، در برخی زمینه ها ، کشورهای غربی از تجدید نظر در مؤسسات جهانی به سمت رها کردن آنها به نفع آنچه که اغلب به عنوان یک باشگاه جدید "مرد ثروتمند" ساخته شده است که بر روی مفاهیم جدید مانند "دوستانه" ساخته شده است ، حرکت کرده اند. بسیاری از رهبران در سراسر جهان از برجسته کردن چنین ریاکاری لذت می برند و بحران مشروعیت غرب را تشکیل می دهند.

فرض دوم حتی مشکل ساز تر است. رئیس جمهور آمریكا ، جو بایدن خود را به روایت متعهد كرده است كه جهان بین دموكراسی ها و استبداد ها تقسیم می شود ، و این دلالت بر اینكه افراد میانه باید ترغیب یا تحت فشار قرار بگیرند تا طرفین را انتخاب كنند. اما بیشتر کشورها این ایده را رد می کنند و در عوض می بینند که جهان به سمت تکه تکه شدن عمیق تر و چند قطبی حرکت می کند. کشورهایی مانند هند ، ترکیه ، آفریقای جنوبی و برزیل خود را به عنوان قدرتهای حاکم با حق ایجاد روابط خود می دانند ، نه به عنوان کشورهای نوسان که موظف به ایجاد قدرت های دیگر هستند.

آیا جهان واقعاً غرب را به اوکراین بازگرداند؟

بنابراین فرض سوم نیز ناقص است. به دلیل روایات نیست که ما نمی توانیم دیگران را ترغیب کنیم که حمله روسیه اشتباه است. سایر کشورها فقط علایق مختلفی دارند. بیشتر کشورهای در حال توسعه و اقتصادهای نوظهور ، جنگ روسیه را با اوکراین به عنوان یک تهدید وجودی نمی دانند ، هرچه غرب ممکن است بگوید. اگر در مالی زندگی می کنید ، قدرت خارجی غالب که با آن بیشتر آشنا هستید فرانسه است. در هر صورت ، ورود روسیه به ترکیب ، حس بیشتری از حاکمیت را به شما می دهد ، نه کمتر. به همین ترتیب ، هند از سلطه چین بسیار ترسیده است. در هر صورت ، رابطه آن با روسیه یک فرصت استراتژیک است.

مشکلی که در مورد حسابی که توسط دولت های غربی ترویج شده است این است که به چین اجازه داده است تا راهپیمایی را بر روی آنها سرقت کند. از دیدگاه چین ، نبرد واقعی برای برتری امروز بین دموکراسی ها و استبدادی ها نیست ، بلکه بین گزارش های مختلف معنای "دموکراسی" است.

برای بایدن و سایر رهبران غربی که می ترسند ظهور چین نظم جهانی تحت سلطه غربی را لغو کند ، بهترین پاسخ این است که دموکراسی ها برای مقابله با چین و حفظ لبه خود جمع شوند. بنابراین دولت بایدن قصد دارد باشگاهی از دموکراسی ها را ایجاد کند که با هم تجارت کنند ، فناوری را به اشتراک بگذارند و در برابر امنیت یکدیگر بایستند.

غرب در مقابل بقیه

در مقابل ، چین - که تنها متحد پیمان او کره شمالی است - متوجه می شود که نمی تواند بین اتحادهای رقیب برنده شود. بنابراین استراتژی Xi این است که از اولویت عمومی جهان غیر غربی برای اختیاری و عدم تطبیق استفاده شود. وی با معرفی خود به عنوان قهرمان این اصول ، بر اساس توانایی همه کشورها در رهایی خود از تسلط غربی ، مفهوم متفاوتی از "دموکراسی" ایجاد کرده است. این مفهوم هنگام ملاقات با پوتین در مسکو ، در لفاظی او به شدت نشان داده شد.

مسابقه بین این دو دید عمدا نامتقارن است. در حالی که ایالات متحده در حال شرط بندی در دنیای قطبی است ، چین هر کاری که می کند انجام می دهد تا یک قطعه قطعه تر را پیش ببرد. به جای تلاش برای جایگزینی ایالات متحده ، می خواهد به عنوان یک دوست و متحد در کشورهای در حال توسعه که می خواهند حرف های بیشتری داشته باشند ، دیده شود.

آیا بنگلادش در معرض خطر افتادن در تله بدهی چین است؟

دلایل زیادی وجود دارد که شک دارید که چین می تواند این استراتژی را کنار بگذارد. در بخش هایی از جهان که نفوذ چینی ها بیشترین رشد را داشته است-یعنی آسیای جنوب شرقی و کشورهای جنوب صحرای آفریقا-اغلب باعث واکنش شدید شده است. و با نگاهی به آینده ، چین برای رهبری در جنوب جهانی با هند رقابت خواهد کرد. با این وجود ، رهبران چینی احتمالاً حق دارند كه گمان كنند كه حاکمیت - به جای رعایت متحدین قدرتمندتر - موضوع تعیین کننده در سیاست جهانی قرن بیست و یکم خواهد بود.

با توجه به استراتژی چین ، سیاست گذاران غربی باید رویکرد خود را تنظیم کنند. آنها به جای سخنرانی (یا هکتار) کشورهای غیر غربی ، باید تصدیق کنند که همه منافع خود را دارند ، که همیشه کاملاً با منافع غربی مطابقت نخواهد داشت. ناهمگونی باید به جای اینکه به عنوان یک مشکل برای رفع مشکل باشد ، به عنوان یک واقعیت ساختاری پذیرفته شود.

با اینكه كمتر از اینكه سایر كشورها امور خود را اداره می كنند و با آنها به عنوان بازیگران مستقل با اولویت های خود رفتار می كنند ، غرب هنوز هم می تواند تغییرات سازنده را در موضوعات خاص جهانی تأثیر بگذارد - و حتی شاید حتی حامیان جدیدی را نیز در این راه انتخاب كنند. برای ارائه یک جایگزین قانع کننده برای دیدگاه XI در مورد نظم جهانی ، غرب مجبور است از دیگران بخواهد که از موجود موجود دفاع کنند ، و استخدام شرکای خود را برای ایجاد یک دیدگاه جدید شروع کنند.

مارک لئونارد ، مدیر شورای روابط خارجی اروپا ، نویسنده "عصر Unpeace: چگونه اتصال باعث درگیری می شود" (Bantam Press ، 2021).