با قدم زدن در نرخ نقطه ، محاسبه هزینه بازنشستگی جایگزین

یکی از بزرگترین تحولات حسابداری بازنشستگی در سالهای اخیر ، گرایش به استفاده از رویکرد نرخ نقطه برای محاسبه هزینه بازنشستگی است. چندین رویکرد هزینه بازنشستگی جایگزین وجود دارد ، اما رویکرد نرخ نقطه مورد علاقه مورد علاقه در بین حامیان مالی برنامه است که سوئیچ را ساخته اند - ما از این طریق می روند که چرا محبوبیت زیادی دارد.

رویکرد نرخ نقطه از نرخ بهره "نقطه" فردی از منحنی بازده اوراق بهادار شرکت استفاده می کند تا اینکه یک نرخ تخفیف متوسط واحد حاصل از چنین منحنی عملکردی حاصل شود. این تمایز ممکن است مبهم به نظر برسد ، اما استفاده از رویکرد نرخ نقطه می تواند تأثیر معنی داری بر نتایج حسابداری کارفرما داشته باشد. برای یک منحنی عملکرد شیب دار به سمت بالا ، رویکرد نرخ نقطه به طور کلی هزینه بهره و هزینه خدمات 1 را کاهش می دهد-و بنابراین هزینه بازنشستگی با استفاده از یک نرخ تخفیف متوسط واحد مقایسه می شود. علاوه بر این ، این رویکرد تصفیه شده تر است و منحنی عملکرد را به طور مداوم در تمام محاسبات مورد نیاز در حسابداری مالی ایالات متحده GAAP اعمال می کند.

جدیدترین مطالعه سالانه بودجه بازنشستگی شرکت Milliman 2 خاطرنشان کرد که 37 از 100 برنامه بازنشستگی بزرگ از مزایای تعریف شده شرکت (DB) حاکی از قصد آنها برای اتخاذ رویکرد نرخ نقطه در جدیدترین گزارش های 10-K خود است. نویسندگان این مطالعه تخمین می زنند که این تغییر حدود 20 ٪ هزینه بهره این شرکت ها را کاهش می دهد.

بدیهی است که کاهش 20 درصدی در IC می تواند قابل توجه باشد ، که به طور موثری پیامی را برای حامیان برنامه های DB از انواع و اندازه ارسال می کند: آیا باید این استراتژی را برای برنامه های بازنشستگی خود در نظر بگیرید؟

یک جدول زمانی کوتاه برای تأیید و پذیرش

برای کمک به شروع بحث ، اجازه دهید تاریخچه اخیر رویکرد نرخ نقطه را مرور کنیم. شرکت AT& T اولین حرکت متحرک بود که در اواخر سال 2014 تغییر در رویکرد جدید در فرم 10-K خود را فاش کرد. در آوریل 2015 ، کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) بررسی این تغییر را از دیدگاه انطباق آغاز کرد. تا ماه سپتامبر ، مقامات SEC به این نتیجه رسیده بودند كه محاسبات نرخ نقطه به تصویب رسیده و به نمایندگان بنگاه های بزرگ حسابداری چهار ارتباط برقرار می كنند كه SEC برای استفاده از رویکرد نرخ نقطه (با توجه به حقایق و شرایط خاص) اعتراض نمی كند. قبل از پایان سال 2015 ، آکادمی آکوردورهای آمریکا نیز وزن داشت.

به نظر می رسد که 37 از 100 برنامه بزرگ بازنشستگی شرکت ها می توانستند خیلی سریع حرکت کنند تا رویکرد جدید را اتخاذ کنند. اما وقتی فکر می کنید که طبق مطالعه Milliman ، IC Savings 3 می تواند از 14 میلیارد دلار در سال 2016 تجاوز کند ، اگر همه 100 بزرگترین برنامه DB به رویکرد نرخ نقطه تغییر کرده باشد.

بدون اینکه خیلی عمیق به جزئیات فنی بپردازیم ، بیایید ببینیم که رویکرد نرخ نقطه با رویکرد متوسط یک وزن یک وزن متفاوت است. این همچنین نشان می دهد که چگونه پس انداز IC تولید می شود.

مثال ساده

برای اهداف تصویرگری ، ما در حال ایجاد یک برنامه بازنشستگی ساده با سه نفر هستیم. در زمان بازنشستگی ، هرکدام 10،000 دلار مبلغ مبلغی را دریافت می کنند. در حال حاضر جو 60 ساله ، شادی 55 ساله است و بن 50 است و ما فرض می کنیم که هر یک در 65 سالگی بازنشسته می شوند.

هنگام محاسبه مسئولیت برای اهداف گزارشگری مالی ، باید ارزش فعلی آن جریان های نقدی را در نظر گرفت. ما از منحنی تخفیف بازنشستگی متوسط Citi از 30 آوریل 2016 استفاده می کنیم ، که در زیر قرار گرفته است (شکل 2). رویکرد استاندارد برای یک نرخ تخفیف معادل (SEDR) بر اساس منحنی عملکرد و جریان نقدی طرح حل می شود. SEDR - به جای منحنی عملکرد - پس از آن برای محاسبه تعهد سود پیش بینی شده (PBO) ، IC و هزینه خدمات (SC) استفاده می شود. در این مثال ، SEDR 3. 06 ٪ است.

شکل 1

PBO در هر دو رویکرد یکسان است

همانطور که در جدول 1 در جدول 1 مشاهده می کنید ، رویکرد نرخ نقطه نرخ بهره را برای هر سال که پیش بینی می شود پرداخت می کند: 2. 19 ٪ در سال 5 ، 2. 99 ٪ در سال 10 و 3. 54 ٪ در سال 15. رویکرد استاندارد استفاده می کندSEDR 3. 06 ٪ برای تخفیف هر جریان نقدی.

با استفاده از نرخ نقطه مربوطه ، یا از منحنی عملکرد یا SEDR ، جریان نقدی تخفیف برای هر یک از سه شرکت کننده را بدست می آوریم. مجموع جریان های نقدی با تخفیف برای جمعیت کارمندان PBO است.

همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است ، PBO برای برنامه به طور کلی با استفاده از هر دو روش یکسان است.

شکل 2: منحنی عملکرد و SEDR

IC با استفاده از رویکرد نرخ نقطه کمتر است

IC با استفاده از روش نقطه نقطه در مقایسه با روش استاندارد پایین تر است. بیایید نگاهی دقیق تر بیندازیم.

تحت رویکرد نرخ نقطه ، IC مجموع جریان های نقدی است که PBO را برای هر شرکت کننده ضرب می کند که با نرخ نقطه مناسب ضرب می شود. همانطور که در شکل 3 نشان می دهد ، با یک منحنی عملکردی به سمت بالا به سمت بالا ، IC برای جو کوچکتر است ، که در پنج سال بازنشسته می شود. در 10 سال از شادی بیرون می آید. و پس از آن برای کارمندان جوانتر مانند بن ، که در 15 سال بازنشسته می شود ، بزرگتر می شود.

شکل 3

کل IC کمتر از رویکرد نرخ نقطه استفاده می کند زیرا نرخ بهره پایین تر به بدهی های بزرگتر که به کارمندان نزدیک به بازنشستگی بدهکار است اعمال می شود. تا زمانی که نرخ نقطه از SEDR بالاتر باشد ، مبلغ اصلی نسبتاً اندک شده است. شما می توانید این را در شکل 2 در بالا مشاهده کنید ، جایی که منطقه سایه دار زیر خط SEDR افقی نشان دهنده بدهی های تخفیف شده در 10 سال یا کمتر است ، در مقایسه با منطقه سایه دار بالاتر از خط ، نمایانگر بدهی های پس از 10 ساله است.

اگر منحنی عملکرد صاف شود یا معکوس شود؟

در این مثال فرضی ، رویکرد نرخ نقطه هزینه بازنشستگی را حدود 8 ٪ کاهش می دهد. با این حال ، به یاد بیاورید که در مطالعه بودجه بازنشستگی ، کاهش IC برنامه ها با استفاده از رویکرد نرخ نقطه 20 ٪ تخمین زده شده است. شکل منحنی عملکرد و بلوغ 4 طرح محرک اصلی بزرگی کاهش IC است. به طور خلاصه ، هرچه منحنی تندتر باشد یا برنامه بالغ تر باشد ، کاهش بیشتر و برعکس. اما چه اتفاقی می افتد اگر منحنی عملکرد مسطح یا معکوس باشد (شیب دار به سمت پایین)؟

اگر منحنی عملکرد کاملاً مسطح باشد ، هر دو رویکرد نتیجه یکسان را می دهند. و یک منحنی عملکرد معکوس می تواند IC بزرگتر از رویکرد استاندارد تولید کند. با این حال ، این شرایط از نظر تاریخی نادر بوده است. بنابراین ، ما معتقدیم منطقی است که انتظار داشته باشیم رویکرد نرخ نقطه با استثنائات گاه به گاه و کوتاه مدت ، IC پایین تر تولید کند.

هزینه خدمات نیز پایین تر است

یکی دیگر از مؤلفه های هزینه بازنشستگی تحت تأثیر رویکرد نرخ نقطه ، SC است. SC هزینه تخفیف (ارزش فعلی) مزایایی است که کارمندان در سال آینده به دست می آورند. مانند محاسبه PBO ، نرخ تخفیف بالاتر منجر به SC کوچکتر می شود.

با بازگشت به شکل 2 در بالا ، توجه می کنیم که بخش عمده ای از بدهی های SC نسبتاً دور از منحنی عملکرد تجمع می یابد. بنابراین ، رویکرد نرخ نقطه اعمال نرخ تخفیف است که به طور متوسط بالاتر از SEDR است. در نتیجه ، هنگامی که از استفاده از SEDR به استفاده از نرخ نقطه در امتداد منحنی عملکرد استفاده می کنیم ، SC پایین تر دریافت می کنیم. در حالی که انتظار می رود SC پایین بیاید ، کاهش عموماً به اندازه کاهش IC نخواهد بود. انتظار می رود SC در هر یک از آکادمی آکادمی های آمریکایی به طور خلاصه 5 ٪ تا 7 ٪ کاهش یابد.

سود و زیان خالص

ما هنگامی که سال PBO را بیش از سال محاسبه می کنیم با یک حقیقت ساده ریاضی دیگر روبرو می شویم: وقتی منحنی عملکرد به سمت بالا شیب دار است ، رویکرد سرعت نقطه همیشه منجر به سودهای کوچکتر یا ضررهای بزرگتر نسبت به رویکرد استاندارد خواهد شد.

این امر به این دلیل است که ، در محاسبه افزایش/ضرر پایان سال ، مسئولیت مورد انتظار بر اساس IC پایین پیش بینی می شود ، بنابراین انتظار می رود PBO پایین تر باشد. مهم نیست که PBO واقعی به پایان برسد ، زیرا PBO مورد انتظار پایین تر بود ، افزایش مسئولیت حاصل کوچکتر (یا ضرر بزرگتر) خواهد بود. این می تواند منجر به خسارات بزرگتر در سالهای بعد شود. با گذشت زمان ، این کاهش در هزینه بازنشستگی که با رویکرد نرخ نقطه تولید می شود ، جبران می شود.

این بدان معنی است که کاهش هزینه بازنشستگی از رویکرد نرخ نقطه به یک سوال از زمان بندی می رسد. سرانجام ، با افزایش دستاوردهای کوچکتر و ضررهای بزرگتر ، هزینه بازنشستگی افزایش می یابد. بنابراین ، با در نظر گرفتن این استراتژی ، همیشه این سؤال است که می خواهید هزینه بازنشستگی را تشخیص دهید؟به طور کلی ، به دلیل ارزش زمانی پول (که استهلاک افزایش می یابد/از دست می دهد) ، شرکت ها می خواهند هزینه بازنشستگی را تا حد ممکن به آرامی تشخیص دهند.

رویکرد نرخ نقطه با استراتژی های تطبیق اوراق قرضه ناسازگار است

متأسفانه ، حامیان مالی برنامه ای که SEDR های خود را با استفاده از یک استراتژی تطبیق اوراق قرضه تنظیم کرده و در نظر داشتند رویکرد نرخ نقطه را اتخاذ کنند ، خبرهای بدی دریافت کردند. در تاریخ 2 آگوست 2016 ، کارکنان SEC با نمایندگان شرکت های بزرگ حسابداری Big Four ملاقات کردند. کارکنان SEC فاش کردند که SEC به تغییر رویکرد نرخ نقطه ای که توسط حامیان مالی برنامه ای که از یک استراتژی تطبیق اوراق قرضه استفاده می کنند ، اعتراض می کند.

استراتژی خاصی که SEC نسبت به آن ابراز نگرانی کرد، استراتژی بود که در آن منحنی بازدهی از سبد اوراق قرضه فرضی طرح ساخته شد. بر اساس اطلاعات گزارش شده توسط آن شرکت ها، SEC استدلال کرد که نرخ های نقطه ای از چنین منحنی بازدهی مستقیماً قابل مشاهده نیستند و بنابراین استراتژی پیشنهادی الزامات ASC 715-30-35-8 برای استفاده از همان نرخ های بهره را برآورده نمی کند. برای اندازه گیری تعهد سود و هزینه بهره. 5

در حالی که ممکن است داستان چیزهای بیشتری وجود داشته باشد، دلیل گزارش شده سوالاتی را ایجاد می کند. تنها با اطلاعات گزارش شده، به نظر می رسد که با یک تناقض ناخواسته مواجه شده ایم. منحنی های بازده اوراق قرضه شرکتی که در محاسبات حسابداری مالی بازنشستگی استفاده می شوند، همگی از طریق «تکنیک های ساخت منحنی بازده عمومی پذیرفته شده» مهندسی شده اند، و به این ترتیب، هیچ یک از نرخ های لحظه ای مرتبط لزوماً قابل مشاهده نیستند. این زمینه نشان می دهد که استدلال SEC می تواند علیه رویکرد نرخ نقطه ای برای همه طرح ها با استفاده از یک منحنی بازده برای تنظیم SEDR آن ها باشد - نتیجه ای که به نظر می رسد واضح است SEC با توجه به نظرات قبلی کارکنان تلاشی برای رسیدن به آن نداشته است.

کاملاً قابل قبول است که تفاوت های ظریف منطق SEC گم شده باشد یا به گونه ای خلاصه شده باشد که معنای خاصی از بین رفته باشد. به این ترتیب، به مرور زمان، ممکن است شفاف سازی اضافی یا اطلاعات جدیدی دریافت کنیم، اما در حال حاضر حامیان مالی برنامه ای که از تطابق اوراق قرضه استفاده می کنند، احتمالاً تأیید حسابرس را برای تغییر به رویکرد نرخ نقدی دریافت نخواهند کرد.

حامیان مالی با چندین طرح که در حال حاضر از یک SEDR استفاده می کنند، برنامه ریزی کنید

شکل 1 بالا نشان می دهد که PBO برای یک طرح واحد، چه از رویکرد نرخ نقطه ای یا یک SEDR استفاده شود، یکسان است. در مورد حامیان برنامه با چندین طرح که از یک SEDR برای همه برنامه ها استفاده می کنند، چطور؟در این صورت، PBO بر اساس طرح متفاوت خواهد بود، اما کل PBO برای شرکت، یعنی جمع کردن PBO برای همه طرح ها، یکسان خواهد بود. PBO بر اساس طرح متفاوت خواهد بود زیرا ما منحنی بازده را به طور جداگانه برای هر طرح اعمال می کنیم و نرخ های تخفیف منحصربه فردی را براساس طرح ایجاد می کنیم.

برای کمک به این موضوع، طرح سه شرکت کننده ما را در نظر بگیرید. چه می شد اگر آن ها سه طرح جداگانه بودند، یکی برای هر شرکت کننده. واضح است که با ترکیب این سه طرح، SEDR همچنان 3. 06 درصد خواهد بود، اما به صورت جداگانه، تحت رویکرد نرخ نقدی، هر طرح دارای یک SEDR منحصر به فرد برابر با نرخ لحظه ای مربوط به زمان بازنشستگی هر شرکت کننده خواهد بود.

به طور متوسط، رویکرد نرخ نقطه ای ما را به همان کل PBO در کتاب های شرکت بازمی گرداند، چه سه طرح مجزا داشته باشیم یا یک طرح ترکیبی.

تغییر رویکرد یک تصمیم بلند مدت و دائمی است

استدلال حسابداری برای تغییر به رویکرد نرخ لحظه ای به طور کلی این است که حامیان برنامه انتظار دارند که برآورد دقیق تری از هزینه بازنشستگی را با اعمال منحنی بازده به طور مستقیم در همه محاسبات به جای SEDR ارائه دهد. این استاندارد بر اساس ارزیابی SEC و تعهد به عدم اعتراض به استفاده از آن - که با پذیرش سریع آن توسط تقریباً 40٪ از بزرگترین صندوق های بازنشستگی و حسابرسان آنها تقویت شده است، مطابق با استاندارد احتیاط امانتداری است.

علاوه بر منطق حسابداری برای تغییر رویکرد، کاهش هزینه بازنشستگی، که در بالا ارائه کردیم، یک مزیت واضح برای صورت درآمد یک سازمان است.

با این اوصاف، همچنان مهم است که در هر چک لیست بررسی دقیق یک بحث مفصل با حسابرسان برنامه خود بگنجانید. با توجه به بیانیه کمیسیون بورس و اوراق بهادار مبنی بر عدم مخالفت با استفاده از رویکرد نرخ نقدی و بسیاری از سوابق اخیر، احتمالاً با این اصل اساسی مخالفت نخواهید کرد.

با این حال، ایده خوبی است که تأیید کنیم که تبدیل به نرخ لحظه ای به جای تغییر در روش، تغییری در برآورد حسابداری است. تغییر در برآورد نیازی به ارائه مجدد نتایج برای سالهای قبل ندارد، همانطور که تغییر در روش انجام می شود.

همچنین مهم است که به رسمیت بشناسیم که تغییر رویکرد به نرخ لحظه ای احتمالاً یک خیابان یک طرفه است و باید به عنوان یک ویژگی دائمی حسابداری برنامه های بازنشستگی در نظر گرفته شود. مورد اساسی برای رویکرد نرخ نقطه ای بر دقت بهبود یافته آن استوار است: با استفاده از منحنی بازده و تمام اطلاعات موجود در آن، و به کار بردن آن به طور مداوم در همه محاسبات (PBO، IC، و SC) و برای همه طرح ها، نتایج به دست می آید. دقیق تر از استفاده از SEDR باشد. پس از ارائه این استدلال، تغییر مسیر و بازگشت به رویکرد مبتنی بر SEDR دشوار خواهد بود.

آیا باید این استراتژی را برای برنامه های بازنشستگی خود در نظر بگیرید؟6

به دلیل دقت بهبود یافته رویکرد نرخ نقطه ای، توانایی کاهش هزینه بازنشستگی، و ترکیبی از عدم اعتراض SEC (حداقل برای حامیان مالی برنامه با استفاده از رویکرد منحنی بازده) 7 و تأیید حسابرس عمومی، ما تصور می کنیم که می تواند به افزایش ادامه دهد. در محبوبیتبه این ترتیب، اگر قبلاً این کار را انجام نداده اید، ممکن است بخواهید گفتگوهایی را با حسابرسان و آکچوئرهای خود شروع کنید تا به تعیین اینکه رویکرد جدید دقیقاً چگونه بر هزینه بازنشستگی شما تأثیر می گذارد - و اگر کفش مناسب است، یک طرح انتقال را برای اجرا ترسیم کنید.

1 از آنجا که بسیاری از برنامه ها یخ زده هستند و هزینه خدمات ندارند ، ما بیشتر توجه خود را به محاسبات هزینه بهره متمرکز می کنیم.

2 پری ، A. H. و همکاران.(7 آوریل 2016). مطالعه بودجه بازنشستگی شرکت Milliman 2016. برگرفته از 31 ژوئیه 2016 ، از http://us. milliman. com/insight/2016/2016-corporate-Pension-Funding-study/.

سرانجام ، همانطور که در بخش سود و زیان خالص در زیر بحث شد ، این پس انداز از طریق استهلاک افزایش/ضرر تشخیص داده می شود ، بنابراین پس انداز IC واقعاً معوق هزینه بازنشستگی است.

4 برای سادگی ، ما از بلوغ برنامه به عنوان پروکسی برای مدت زمان جریان نقدی طرح استفاده خواهیم کرد.

5 Deloitte ، (24 اوت 2016). گزارش مالی هشدار 16-2. برگرفته از 24 اوت 2016 ، از http://www. iasplus. com/en-us/publications/us/financial-reporting-alerts/2016/16-2.

6 سوال افتتاحیه را به خاطر می آورید؟"در نظر گرفتن" کلمه کلیدی است. رویکرد نرخ نقطه لزوماً برای همه حامیان مالی برنامه مناسب نیست. هر حامی برنامه باید شرایط خود را در نظر بگیرد و تصمیم بگیرد که آیا رویکرد نرخ نقطه برای آنها مناسب است یا خیر.

7 حامیان برنامه با استفاده از رویکرد تطبیق اوراق قرضه با توجه به جدیدترین نظرات کارکنان SEC ، احتمالاً از حسابرس خود تأیید دریافت نمی کنند.