مفهوم اقتصادی: عرضه و تقاضا

من عاشق خرید و خرید چیزهای جدید هستم. و البته ، چه کسی بهترین ها را نمی خواهد؟مشکل این است که بیشتر مردم فقط پول زیادی دارند. بنابراین چگونه کسی تصمیم می گیرد با توجه به منابع محدودی که وی دارد ، بیشتر خواسته ها و نیازهای خود را برآورده می کند؟پاسخ: از طریق قیمت های تعیین شده از طریق مفهوم اقتصادی "عرضه و تقاضا". این به شما کمک می کند تا بدانید که به اندازه کافی کافی است.

به یاد داشته باشید ، اقتصاد مطالعه تولید ، توزیع و مصرف منابع ترساندن است (کمبود: شرط منابع محدود و خواسته های نامحدود). با توجه به کمبود ، ما مجبور می شویم با توجه به منابعی که داریم و انتخاب می کنیم ، تصمیم بگیریم که بیشتر می خواهیم. ما باید ترجیحات منحصر به فرد خود را تعیین کنیم ، تجارت را انجام دهیم و یک چیز را برای دیگری فدا کنیم. به عبارت دیگر ، کمبود ما را ملزم به اقتصاد می کند. اگر به طور مؤثر اقتصادی کنیم ، با توجه به منابع محدود خود ، رضایت خود را به حداکثر می رسانیم. این قلب اقتصاد است.

خوشبختانه ، دو مفهوم اقتصادی ساده نشان می دهد که چگونه بازارهای آزاد بهترین استفاده از این منابع کمیاب ، یعنی "عرضه" و "تقاضا" را تعیین می کنند.

• عرضه این است که تولید کنندگان خوب یا خدماتی با هر قیمت معین ارائه می دهند.
• تقاضا این است که مصرف کنندگان خوب یا خدماتی با هر قیمت معین آرزو می کنند.

ای کاش برای هر بار که شنیده ام سکه ای داشتم."این فقط عرضه و تقاضا است!"وقتی از شخصی خواسته می شود بازار را توضیح دهد. در حقیقت ، این دو اصطلاح قدرتمندتر ، پیچیده تر و مهم تر از بیشتر مردم هستند. به یاد داشته باشید ، از آنجا که قیمت ها (نسبت به موارد دیگر) تعیین می کنند که منابع کمیاب (به استفاده های جایگزین) چگونه اختصاص می یابد ، درک اینکه چه چیزی بر قیمت ها تأثیر می گذارد (از این گذشته ، معیارهای زندگی بستگی به این دارد که چقدر ما از آنچه که داریم استفاده می کنیم). هرچه یک اقتصاد دقیق تر ترجیحات منحصر به فرد همه افراد را بیان کند ، افراد بیشتری می توانند راضی شوند

عرضه

میزان هر نوع کالای تولید شده یا خدمات با قیمت آن کالا یا خدمات افزایش می یابد (با افزایش قیمت ، مقدار عرضه شده افزایش می یابد). در اینجا این رابطه به نظر می رسد:

تقاضا

با افزایش قیمت ها ، میزان هر نوع کالای خوب یا خدمات مورد نیاز کاهش می یابد (با افزایش قیمت ، مقدار مورد نیاز کاهش می یابد). در اینجا این رابطه به نظر می رسد:

اکنون قبل از سؤال ، بله ، همه ترجیحات فردی خود را در مورد آنچه می خواهند و چقدر مایل به پرداخت هزینه آن هستند ، دارند. برخی از افراد مایل به پرداخت 60،000 دلار برای کادیلاک هستند. دیگران ترجیح می دهند یک تویوتا را با قیمت 30،000 دلار خریداری کنند. به همین ترتیب ، هر مشاغل قادر به تولید (یا عرضه) همان کالا با همان قیمت دیگران نیست. برخی از مشاغل ناکارآمد هستند یا سود بالاتری می خواهند ، بنابراین آنها فقط مقدار مشخصی از کالاها و خدمات خود را با قیمتی بالاتر از سایر مشاغل ارائه می دهند. با این وجود ، منحنی های کل تقاضا و عرضه برای هر محصول یا خدمات معین ، ترکیبی از کلیه گزینه های فردی (ترجیحات) در جامعه است. تعامل عرضه و تقاضا (نمایانگر کلیه گزینه های فردی) قیمت بازار آزاد (و تخصیص بهینه/استفاده از منابع کمیاب) را تعیین می کند. در این تعادل (تعادل) با توجه به منابع محدود موجود ، حداکثر خواسته ها برآورده می شوند.

البته رقابت برای این کار الزامی است. تولیدکنندگان نمی توانند قیمت مصرف کنندگان را مجبور کنند و برعکس. برای رسیدن به قیمت بازار آزاد ، باید تعامل رایگان بین تأمین کنندگان و مصرف کنندگان وجود داشته باشد. در یک بازار رقابتی ، یک تولید کننده نمی تواند قیمت خود را از همه دیگران بالاتر کند. در غیر این صورت ، مصرف کنندگان محصول خود را خریداری نمی کنند (آنها محصول را از تولید کننده ارزان تر خریداری می کنند). به همین ترتیب ، مصرف کننده نمی تواند قیمت "زیر بازار" را بخواهد. در غیر این صورت ، تولید کنندگان به سادگی به مصرف کننده هایی که مایل به پرداخت هزینه های بیشتری هستند ، می فروشند.

اکنون ممکن است فکر کنید ، "این یک فرآیند کثیف است که می تواند نتایج تصادفی به دست آورد" ، یا "اگر کسی واقعاً هوشمندانه قیمت ها را تعیین کند ، بهتر خواهیم بود ، بنابراین افراد مجبور نیستند تمام این تنظیمات را انجام دهند."باز هم ، به قول جان پینت (خدا تنها استراحت می کند) ، من می گویم ، "نه ، نه!"

در واقع ، این یک کار غیرقانونی برای حتی باهوش ترین کارشناسان برای تعیین قیمت های کارآمد در یک اقتصاد پویا است. با این حال ، افراد ، با مبادلات نسبتاً کمی که هر روز با آنها سر و کار دارند ، می توانند در مورد ترجیحات و استفاده های جایگزین از منابع کمیاب خود کاملاً دقیق باشند. عرضه می تواند با گذشت زمان تغییر کند (در نتیجه فناوری جدید و غیره: S1 تا S2). تقاضا می تواند تغییر کند (در نتیجه ترجیحات جدید و غیره.: D1 تا D2). مهم نیست ، قیمت ها برای بازتاب این شرایط جدید تنظیم می شوند. در اینجا آنچه به نظر می رسد این روند است:

چه اتفاقی می افتد اگر قیمتی از طریق کنترل دولت به اقتصاد مجبور شود؟خوب ، مگر اینکه آن قیمت "برنامه ریزی شده متمرکز" دقیقاً برابر با قیمتی باشد که بازار آزاد تعیین می کرد ، پس از آن یک مازاد یا کمبود حاصل می شود (هر دو شرایط منجر به اتلاف منابع می شود).